Czy istnieje droga do poznania Boga? Jak mówi św. Jan: „Nikt nigdy Boga nie oglądał. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas” (1 J 4, 12). „Bóg jest światłością i nie ma w Nim żadnej ciemności” (1 J, 1, 5). Światło to symbol czystego piękna. W nim są zawarte wszystkie kolory tęczy. Ogromna większość ludzi na świecie była i jest przekonanych o istnieniu i działaniu Boga. Warunkiem dostrzeżenia Boga jest jednak otwarcie się na Jego światło i łaskę.

A jednak nie brak ludzi niewierzących lub obojętnych. Dla niektórych wiara jest oznaką ignorancji, czy zacofania; z pogardą mówią o ludziach, którzy uczestniczą w liturgii, którzy się modlą. O tych, którzy sprzeciwiają się przesłaniu "Dobrej Nowiny" i nadziei zbawienia z ironią pisze św. Paweł: „skoro Chrystus nie zmartwychwstał, to jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy” (1 Kor 15, 16–17; 32). Tymczasem taka postawa jest bezwzględnie potępiona w Piśmie Świętym: „Mówi głupiec w sercu swoim: nie ma Boga” (Ps 14, 1).

Za postawą zagubionego pod względem duchowym człowieka kryją się różnego rodzaju motywy, między innymi: brak wychowania religijnego, lub błędy popełnione w tym wychowaniu, ignorancja, czasem sprzeciw wobec porządku świata stworzonego przez Boga. Zagadnieniu stosunku rozumu ludzkiego do wiary jest poświęcona Encyklika Jana Pawła II, "Fides et ratio".

Znajdziemy tam potrzebne wyjaśnienia. Zdaniem Jana Pawła II na skrzydłach rozumu i wiary umysł ludzki wznosi się do Boga: „Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki wznosi się do kontemplacji prawdy. Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego, aby człowiek – poznając Go i miłując – mógł dotrzeć także do pełnej prawdy o sobie” (Fides et ratio, 1).

Wiara i rozum wzajemnie się wspomagają i uzupełniają. Natomiast wiara bez oparcia w rozumie może się jedynie ograniczyć do uczuć lub przeżyć i stać się przesądem lub mitem. Od dwóch tysięcy lat najwybitniejsi myśliciele, filozofowie, teologowie, uczeni, pragnęli zgłębić tajemnicę relacji Boga i człowieka. Jako wierzący jesteśmy po tej samej stronie, co oni. Akt wiary, którego dokonujemy okazuje się najdonioślejszym wyborem naszego życia.

Ks.dr.Waldemar Kulbat