Polecane

Ks.dr Waldemar Kulbat-U źródeł ciemności współczesnego świata

Stosunkowo nowym zjawiskiem jest ideologia wojującego sekularyzmu lansowana w mediach. Nowi fanatyczni ateiści wyobrażają sobie, że osiągnęli najwyższy stopień oświecenia i ich zadaniem winno być niszczenie wiary chrześcijan. Istnieją także stowarzyszenia ateistyczne, które uzurpują sobie prawo do przemawiania w imieniu nauki, stawiając swój ateistyczny światopogląd jako nowy standard.

Przykładem takiego agresywnego ateizmu są ateistyczne wizje R. Dawkinsa/ autor "Boga urojonego"\ , i Hitchensa/ autor utworu "bóg nie jest wielki"/, przez propagowanie których dokonują oni generalnego ataku na religię z rzekomo naukowych pobudek. Jednak ateizm i tzw. ewolucyjny humanizm okazują się antyhumanizmem, gdyż w rzeczywistości podważają godność człowieka jako dziecka Bożego i jego wolność, czyniąc go przypadkowym produktem martwej materii. Jednak mają zaślepione i ograniczone umysły, gdyż nie są w stanie zrozumieć rozumowania genialnego filozofa i myśliciela Leibnitza sformułowanego w krótkim, lecz wyrażającym istotę sprawy zdaniu: "Dlaczego istnieje raczej coś niż nic".

Komentarzem do fałszu agresywnych ateistów może być fragment Encykliki Jana Pawła II o Duchu Świętym: „Znajdujemy się tutaj w samym centrum tego, co można nazwać «antySłowem», czyli «przeciwPrawdą». Zostaje bowiem zakłamana prawda o tym, kim jest człowiek, jakie są nieprzekraczalne granice jego bytu i jego wolności. Ta «przeciw-Prawda» jest możliwa tylko dlatego, że równocześnie zostaje dogłębnie «zakłamana » prawda o tym, kim jest Bóg. Bóg- Stwórca zostaje postawiony w stan podejrzenia, głębiej jeszcze: w stan oskarżenia w świadomości stworzeń.

Po raz pierwszy w dziejach człowieka dochodzi do głosu przewrotny «geniusz podejrzeń». Stara się on «zakłamać» samo Dobro, absolutne Dobro”. Poza mediami, które rywalizują w atakowaniu Kościoła, można dostrzec próby osłabienia roli katechezy, propagandę dewiacji oraz antychrześcijańskich zwodniczych ideologii. Ateistyczne ideologie to rodzaj
ciemności, które nie pozwalają dostrzec Boga i powołania człowieka. W takich ciemnościach człowiek nie potrafi już zawierzyć siebie Panu Bogu. Pan Jezus powiedział: „Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, jakże wielka to ciemność!” (Mt 6, 23).

Ks.dr Waldemar Kulbat