W wielu czasopismach, w programach radiowych czy telewizyjnych, także w niektórych filmach i w Internecie,
spotykamy się ze zjawiskiem propagowania magii, wróżbiarstwa, horoskopów.
To znak powrotu /regresu/ do świata pojęć pogańskich.
Wiarę w Boga Żywego, objawionego w Piśmie świętym jako kochającego swoje stworzenia Ojca, zastępuje wiara w ślepe i często złowrogie fatum.

Z jawnie pogańskim poglądem na świat i życie ściśle wiąże się permisywizm,
czyli pozwalanie sobie na życie poza Dobrem i Złem, /a więc poza Dekalogiem!/,
co prowadzi wielu współczesnych ku cywilizacji śmierci.
Jednak świadomi chrześcijanie, godni tego miana, którzy stanowią ogromną większość w Unii Europejskiej
mogą i powinni budować wspólną Europę jedynie na fundamencie nauki Chrystusa, a więc na przykazaniu miłości Boga i bliźniego..

Nie powinni godzić się na rezygnację ze swoich przekonań lub pozwalać na agresywne zwalczanie chrześcijańskich wartości.
Kościół katolicki jest główną siłą, która przeciwstawia się destrukcji i moralnemu rozpadowi.
Był i jest głównym obrońcą ludzkiego życia od poczęcia do naturalnej śmierci.
Niemiecki pisarz Heinrich Boell, laureat Literackiej Nagrody Nobla,
choć nieraz przyjmujący krytyczną postawę względem Kościoła pisał:
„Nawet najgorszy chrześcijański świat stawiam wyżej od najlepszego pogańskiego,
ponieważ w świecie chrześcijańskim znajdzie się miejsce dla wszystkich,
dla których brakuje go w świecie pogańskim: dla kalek i chorych,
dla starych i słabych; co więcej nie tylko miejsce, lecz miłość dla wszystkich, których pogański i bezbożny świat uznaje za bezużytecznych”.

Kościół, zdaniem pisarza, zna prawdę o człowieku, wie, że jest on słaby, ulega złu,
dlatego nie przestaje powtarzać „i odpuść nam nasze winy” i „zmiłuj się nad nami”.
Świętość Kościoła objawia się w wyznaniu wiary i w wyznawaniu grzechów.
Kościół różni się od reszty świata, gdyż jako jedyna społeczność ujawnia grzech,pomaga walczyć z nim,
a zarazem przynosi ludziom szansę nawrócenia, uwolnienia od zła i wewnętrznego pokoju.
Kościół, który realizuje się w codziennym życiu parafii, sanktuariów, seminariów, klasztorów, nie demonstruje swojej siły.
Jego siłą są ludzie, którzy w nim się oczyszczają, słuchają słowa nadziei i tworzą braterską i siostrzaną wspólnotę.