Wyzwania duszpasterskie Kościoła w Polsce były głównym tematem zakończonego dziś 387. zebrania plenarnego Episkopatu Polski, które odbyło się 5 i 6 października w Łodzi i Pabianicach. Po raz pierwszy biskupi omawiali różne problemy w grupach problemowych, poświęconych m. in. strategii wobec pandemii, przemianom kulturowym, obecności Kościoła w sferze społeczno-politycznej czy komunikacji medialnej.

Tuż przed obradami odbyła się polska prezentacja encykliki społecznej Franciszka „Fratelli tutti”, poświęconej powszechnemu braterstwu. W liście do papieża biskupi wyrazili Ojcu Świętemu wdzięczność za ten dokument i zadeklarowali: “Razem z naszymi wiernymi pragniemy wychodzić z cienia zamkniętego świata i tworzyć nowy styl życia w duchu Ewangelii” .

Pierwszy dzień obrad poświęcono głównie dyskusjom w pięciu grupach tematycznych. Drugiego dnia obrad relatorzy pięciu grup zdali sprawozdanie wszystkim biskupom. Ma to pomóc w wyznaczeniu kierunku pracy duszpasterskiej dla całego Kościoła w Polsce w poszczególnych dziedzinach. Rzecznik KEP ks. Leszek Gęsiak powiedział, że biskupi zdecydowanie opowiedzieli się za kontynuowaniem takiej formuły na kolejnych zebraniach.

Duszpasterstwo w czasie i po pandemii

Podczas jednego ze spotkań w grupach, biskupi dzielili się swoimi doświadczeniami związanymi z zaskakującym dla wszystkich doświadczeniem pandemii. Punktem wyjścia do dyskusji był dokument Papieskiej Akademii Życia z marca br., poświęcony pandemii i powszechnemu braterstwu. Biskupi mówili o staraniach o to, by godzić wskazania służb sanitarnych z życiem duszpasterskim, a więc by dbając o bezpieczeństwo wiernych zachować to, co jest misją Kościoła, troskę o zbawienie dusz.

Ks. Roman Chromy, moderator spotkania, powiedział KAI, że wyzwaniem dla Kościoła w Polsce jest ujawniony w ostatnich miesiącach podział wśród wiernych wokół form przyjmowania Komunii św.

Biskupi byli zgodni co do tego, że taka sytuacja stanowi wyzwanie do budzenia katechezy formacyjnej, i to skierowanej nie tylko do dzieci i młodzieży ale nade wszystko katechezy dorosłych – powiedział po spotkaniu sekretarz Komisji Duszpasterskiej KEP.

Jednocześnie wyraził ubolewanie, że niektóre środowiska Kościoła z dystansem przyjęły wczorajsze oświadczenie Komisji liturgicznej Episkopatu o tym, że komunia na rękę nie jest profanacją.

Zdaniem duchownego, na doświadczenie pandemii można też spojrzeć pozytywnie, co brzmi nieco paradoksalnie. „Sytuacje graniczne ze swojej natury mają to do siebie, że dają do myślenia, dlatego uważam, że potrzebujemy sytuacji granicznych, żeby się ożywić i odczytywać teologię w danym kontekście, ‘wystawioną’ na próbę czasu” – ocenił duchowny.

Przemiany kulturowe i reforma Kościoła

O Kościele w Polsce wobec przemian kulturowych dyskutowali biskupi w grupie moderowanej przez ks. prof. Jerzego Szymika. Podstawą dyskusji był krótki tekst ks. Josepha Ratzingera, pochodzący z 1965 roku, a dotyczący o prawdziwej i fałszywej odnowy Kościoła.

Jedna z dróg, wyznaczona przez faryzeuszy, polega na radykalnej wierności literze. „Ks. Ratzinger mówi o czymś w rodzaju twardego konserwatyzmu, który się nie liczy się ze zmieniającymi się czasami” – wskazywał KAI po spotkaniu ks. Szymik. Z kolei droga saducejska to taka, którą ks. Ratzinger określa jako drogę liberalną: robimy wszystko aby się upodobnić do naszego czasu i w ten sposób idziemy „z postępem”. Obie drogi późniejszy papież określa jako fałszywe.

Prawdziwa odnowa Kościoła wiedzie tylko poprzez głęboki i zażyły związek Bogiem – mówił ks. prof. Szymik. Jeżeli odnowy pragnie dokonać ktoś, kto zachowuje taką postawę, to odnajdzie właściwe rozwiązanie. Nie zwalnia nas to od stawiania sobie pytań praktycznych, ale ta praktyka na pewno będzie dobra, jeśli zadbamy o więź z Bogiem – wskazywał teolog.

Kościół w strefie społeczno-politycznej

Przekonanie, że „żadna partia nie reprezentuje Kościoła jest prawdziwe i należy je często powtarzać także w dzisiejszej, polskiej sytuacji” wyrażono podczas spotkania poświęconego obecności Kościoła w sferze społeczno-politycznej.

Podstawą dyskusji animowanej przez ks. prof. Piotra Mazurkiewicza z UKSW była „Nota doktrynalna Kongregacji Nauki Wiary o niektórych aspektach działalności i postępowania katolików w życiu politycznym” z 2002 r.

W dyskusji pojawił się m.in. wątek silnej obecności praw wierzących w polskiej Konstytucji, która pod tym względem – jak zaznaczył ks. Mazurkiewicz – szanuje tożsamość wierzących i wolność jej wyrażania w przestrzeni publicznej. Podkreślano, że nieraz sami wierzący a nawet Kościół zbyt słabo się do tych praw odwołuje.

Zauważano, że Kościół musi się bronić w sytuacji, kiedy władza polityczna próbuje instrumentować religię i korzystać z autorytetu Kościoła dla własnych korzyści. Bywają też sytuacje, kiedy środowiska antyklerykalne instrumentalizują Kościół, wykorzystują jego krytykę dla cementowania własnego elektoratu.

Kościół i media

Biskupom zależy na tym, aby komunikat płynący z Kościoła był dobry, prawdziwy, uczciwy, ale też zachęcający do tego, aby Kościół stał się ludziom bliższy – powiedział KAI rzecznik Episkopatu Polski ks. Leszek Gęsiak SJ po spotkaniu grupy dyskutującej o komunikacji medialnej Kościoła.

Spotkanie pokazało, że biskupi nie są dziś zadowoleni z obecnego stanu komunikowania się Kościoła na zewnątrz, zarówno w stosunku do ludzi wierzących, jak i osób, które są poza Kościołem, ale które przecież, jak zaznaczył rzecznik KEP, mogą z tych mediów korzystać.

W opinii rzecznika KEP, skoro z mediów świeckich korzystają osoby wierzące, to dlaczego w mediach niezwiązanych z Kościołem nie mogłyby się pojawiać pozytywne informacje o funkcjonowaniu Kościoła? – Księża biskupi zastanawiali się, jak udrożnić ten kanał pozytywnej informacji o Kościele, tak aby odejść od zalewu informacji tylko negatywnych – powiedział.

Duszpasterstwo parafialne

Wydana przez Kongregację ds. Duchowieństwa instrukcja „Nawrócenie duszpasterskie wspólnoty parafialnej w służbie misji ewangelizacyjnej Kościoła” stanowiła punkt wyjścia w spotkaniu nt. „Duszpasterstwa parafialnego w kontekście przemian”. Rozmowę moderował ks. dr Wiesław Kamiński, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Archidiecezji Łódzkiej.

Biskupi podkreślali, że bardzo zależy im, aby rady duszpasterskie miały wpływ na konkretne działania parafii. Wszyscy mają bowiem angażować się w dzieło ewangelizacji. Jedną z ważnych form kontaktu duszpasterskiego jest wizyta kolędowa, która nie może jednak ograniczać się jedynie do pospiesznego spotkania, kojarzonego niekiedy jedynie z potrzebą złożenia ofiary na Kościół. Trzeba ją tak przemyśleć, by nie ograniczała się do stereotypowych pytań, lecz dotyczyła spraw wiary.

Biskupi zdają sobie sprawę, że pandemia koronawirusa wpłynęła znacznie na spadek uczestników niedzielnej Mszy św., zwłaszcza tych, którzy chodzili do kościoła ze względów kulturowych, tradycyjnych. Także i w tym kontekście trzeba postawić pytanie, co zrobić aby dotrzeć do tych osób, do których nie dotrze ksiądz – zaznaczył ks. Kamiński.

Oczyszczenie szeregów

O konieczności prawidłowego, zgodnego z normami prawa kanonicznego i karnego załatwiania wszystkich spraw dotyczących wykorzystywania seksualnego małoletnich przez niektórych duchownych mówił biskupom Koordynator KEP ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży, o. Adam Żak SJ.

Jezuita zwrócił uwagę, że jeśli Kościół, zgodnie z poleceniem Jana Pawła II z 2002 roku chce, aby jego głos w sprawie wartości ludzkiej miłości, seksualności, rodziny, wychowania był słyszalny, to musi zadbać o oczyszczenie we własnych szeregach.

W wypowiedzi dla KAI duchowny przypomniał, że stosunkowo niewielki procent sprawców przestępstw wykorzystywania seksualnego stanowią pedofile czy efebofile, czyli osoby o zaburzonej preferencji seksualnej. Natomiast badania wskazują jednoznacznie, że są to osoby niedojrzałe. W związku z tym wybór i dopuszczenie kandydatów do kapłaństwa, pomoc im na drodze integracji psychoseksualnej, także dynamicznego wzrostu w dojrzałości ludzkiej to program pracy, który jest w stanie pomóc, aby Kościół, ale także inne przestrzenie życia były dla dzieci i małoletnich bezpieczne.

Profesjonalizacja poradni rodzinnych

Przewodniczący Rady KEP ds. Rodziny bp Wiesław Śmigiel prosił podczas obrad, aby w swoim nauczaniu duszpasterze nie skupiali się wyłącznie na problemach i kryzysach rodzin ale ukazywali pozytywy, wskazując na piękno życia małżeńskiego. „Przecież dla wielu ludzi małżeństwo oparte na łasce sakramentalnej jest nie tylko drogą do zbawienia ale źródłem szczęścia w znaczeniu ogólnoludzkim” – zaznaczył duchowny.

Podczas konferencji wskazywano na coraz lepszą markę katolickich poradni rodzinnych – zgłasza się do nich o 40 proc. więcej osób niż przed rokiem. W całej Polsce działa około 120 takich placówek. Dyrektor Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin, ks. Przemysław Drąg poinformował KAI, że trwają prace nad strategią uruchomienia sieci coraz bardziej profesjonalnych poradni. Specjalistyczne placówki oferują pomoc prawników, psychologów, księży, terapeutów uzależnień, seksuologów. Najczęstsze problemy, z którymi zgłaszają się osoby szukające porady dotyczą uzależnień dorosłych i dzieci oraz brak komunikacji.

„Powoli odchodzimy od małych poradni parafialnych, w których było praktycznie tylko szkolenie narzeczonych na rzecz poradni większych, systemowych, bardziej profesjonalnych” – powiedział duchowny. Taka placówka będzie oferowała szeroki wachlarz różnych specjalizacji.

Za kilka tygodni KODR roześle do wszystkich diecezjalnych duszpasterzy rodzin projekt strategii działania. W ciągu kilku miesięcy, po zebraniu uwag, powstanie stosowne opracowanie.

Formacja w seminariach

Biskupi przyjęli plan dalszej pracy środowisk zaangażowanych w formację w seminariach duchownych po tym, jak Stolica Apostolska zatwierdzi poświęcony tej kwestii dokument „Ratio institutionis sacerdotalis pro Polonia”. Mają m.in. zostać znowelizowane statuty i regulaminy seminariów duchownych, powstaną projekty pracy wychowawczej z klerykami a rektorzy seminariów będą dokonywać corocznego przeglądu funkcjonowania nowych zasad.

Wyznaczono sześć kierunków dalszej. Są to: propagowanie ducha dokumentu, dopracowanie kwestii szczegółowych co do etapów formacji, takich jak okres propedeutyczny i okres pastoralny oraz m.in. udoskonalenie kryteriów rozeznawania; tworzenie dokumentów aplikujących nowe zasady formacji kleryków na poziomie lokalnym (nowelizacja statutów i regulaminów seminariów duchownych oraz projekty formacyjne), a także formacja nowych przełożonych i wykładowców w tychże seminariach.

Zasadnicza idea towarzysząca formacji przyszłych księży zakłada, aby formować „uczniów misjonarzy, «zakochanych» w Nauczycielu, pasterzy «o zapachu owiec», którzy żyją pośród nich, aby im służyć i nieść im Boże miłosierdzie. Dlatego jest konieczne, aby każdy kapłan zawsze czuł się uczniem w drodze, stale potrzebującym całościowej formacji, rozumianej jako ciągłe upodabnianie się do Chrystusa”.

W konsekwencji prezbiterzy mają być gotowi do ewangelicznego stylu życia jako uczniowie Jezusa i do podjęcia misji apostołów we współczesnym świecie.

Nowością „Ratio pro Polonia” jest uwrażliwianie przyszłych kapłanów na problem wykorzystywania seksualnego małoletnich. Dlatego na etapie przyjmowania kandydata do seminarium lub instytutu życia konsekrowanego konieczne jest wstępne rozeznanie jego dojrzałości psychoseksualnej oraz ewentualnych trudności czy zaburzeń w tej materii.

Status nauk o rodzinie i biblistyki

Rada Naukowa Konferencji Episkopatu chciałaby, aby nauki o rodzinie oraz biblistyka zostały uznane za dyscypliny naukowe uznawane w polskim systemie prawnym przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego – poinformował abp Marek Jędraszewski, przewodniczący tejże rady.

Dodał, że istnieje także konieczność wyjaśnienia statusu licencjatów nadawanych przez uczelnie kościelne. W odróżnieniu od licencjatów na uczelniach państwowych nie są one bowiem uznawane przez państwo.

Wyjaśnił, że w ramach nauk kościelnych licencjat jest stopniem pośrednim pomiędzy magisterium a doktoratem, natomiast czegoś takiego nie ma w prawie państwowym. Stąd pojawiają się problemy związane m. in. ze stypendiami dla tych studentów, którzy powinni na katolickiej uczelni najpierw uzyskać licencjat, po to, żeby móc rozpocząć studia doktoranckie.

Prezentacja encykliki

Tuż przed rozpoczęciem obrad odbyła się polska prezentacja encykliki społecznej papieża Franciszka „Fratelli tutti”, poświęconej powszechnemu braterstwu. Podczas spotkania przygotowanego przez KAI i Biuro Prasowe KEP wskazywano abp Stanisław Gądecki przedstawił zawartą w encyklice koncepcję braterstwa, opierającą się na świadomości, że wszyscy jesteśmy dziećmi Boga.

Przewodniczący KEP podkreślił, że papież odwołuje się do braterstwa nakreślonego w przypowieści o miłosiernym Samarytaninie. Jest ono skierowane ku temu, kto jest słaby i najbardziej potrzebujący. W krzewieniu i praktykowaniu braterstwa szczególna rola przypada religiom.

Bp Piotr Jarecki wskazał, że papież podkreśla rolę dialogu i zachęca do przebaczenia i pojednania, a jednocześnie pielęgnowania pamięci i wyrzeczenie się zemsty. Podkreśla rolę praw człowieka, w tym migrantów i zachęca do przejścia od konfliktu do pokoju. Encyklika zawiera także stanowcze „nie” dla wojny, „nie” dla kary śmierci i „nie” dla kary absolutnego dożywocia.

Natomiast ks. prof. Piotr Mazurkiewicz zwrócił uwagę, że Ojciec Święty rehabilituje słowo polityka. Zaznaczył, że dla Franciszka charakterystyczne jest pojęcie teologii ludu. Chodzi o prowadzenie polityki nie tylko dla ludu, lecz z ludem. Papież postuluje także, aby z pieniędzy przeznaczanych na zbrojenia utworzyć fundusz na rzecz zniesienia głodu w świecie.

za:www.archidiecezja.lodz.pl
***

Biskupi dyskutowali o reformie i obecności Kościoła w sferze społeczno-politycznej

„Prawdziwa odnowa Kościoła wiedzie tylko poprzez głęboki i zażyły związek Bogiem" – podkreślił ks. prof. Jerzy Szymik, który przewodniczył jednej z grup tematycznych podczas obrad episkopatu w Łodzi. Biskupi dyskutowali o właściwej reformie Kościoła w Polsce i jego sytuacji wobec przemian kulturowych. Z kolei w grupie, którą koordynował ks. prof. Piotr Mazurkiewicz z UKSW poruszono kwestię obecności Kościoła w sferze społeczno - politycznej.

Podstawą dyskusji grupy, której przewodniczył ks. Szymik był krótki tekst ks. Josepha Ratzingera, pochodzący z 1965 roku, a dotyczący prawdziwej i fałszywej odnowy Kościoła.

Jedna z dróg, wyznaczona przez faryzeuszy, polega na radykalnej wierności literze.

Ks. Ratzinger mówi o czymś w rodzaju twardego konserwatyzmu, który się nie liczy się ze zmieniającymi się czasami– wskazywał po spotkaniu ks. Szymik w rozmowie z KAI. Z kolei droga saducejska to taka, którą ks. Ratzinger określa jako drogę liberalną: robimy wszystko aby się upodobnić do naszego czasu i w ten sposób idziemy „z postępem”. Obie drogi późniejszy papież określa jako fałszywe.

Prawdziwa odnowa Kościoła wiedzie tylko poprzez głęboki i zażyły związek Bogiem. Jeżeli odnowy pragnie dokonać ktoś, kto zachowuje taką postawę, to odnajdzie właściwe rozwiązanie. Nie zwalnia nas to od stawiania sobie pytań praktycznych, ale ta praktyka na pewno będzie dobra, jeśli zadbamy o więź z Bogiem– wyjaśnił teolog.

Podczas dyskusji wskazywano, że przemiany kulturowe są czymś większym niż sprawa polska, bo kultura jest zglobalizowana. Z kolei Kościół w Polsce stanowi część Kościoła powszechnego. „Nasz problem jest więc wycinkiem znacznie większej całości obu stron: i kościelnej i kulturowej” – tłumaczył ks. Szymik.

    Mówiąc o przemianach kulturowych trzeba zatem mieć na uwadze, że nie chodzi o jednorazowe wydarzeni ale raczej fakt, że uczestniczymy w jakimś procesie przemian. Usiłujemy w tym wszystkim zrozumieć i Kościół i kulturę– podkreślił ks. prof. Jerzy Szymik.

Wskazywano też, że Kościół i kultura nie są dwiema odrębnymi rzeczywistościami, a więc nie można mówić wyłącznie o Kościele wobec kultury. Obie te rzeczywistości na wielu polach się przenikają.

Z kolei podstawą dyskusji biskupów, którą animował ks. prof. Mazurkiewicz - była „Nota doktrynalna Kongregacji Nauki Wiary o niektórych aspektach działalności i postępowania katolików w życiu politycznym” z 2002 r. Dotyczy ona kwestii właściwego rozumienia pluralizmu w życiu politycznym i granic tegoż pluralizmu, a są nim „wartości nie podlegające negocjacji”.

Ks. Mazurkiewicz wyjaśnił, że nie są to wartości religijne, lecz uniwersalne, wynikające wprost z prawa naturalnego, a więc obowiązujące wszystkich ludzi. Wśród nich kwestia ochrony życia od momentu poczęcia do naturalnej śmierci, godność embrionu ludzkiego, sprzeciw wobec eutanazji, pojmowanie małżeństwa jako związku jednego mężczyzny i jednej kobiety czy prawo rodziców do wychowywania dzieci w zgodzie z własnymi przekonaniami moralnymi i religijnymi.

Debata dotyczyła też obrony wolności religijnej, która - jak informuje ks. Mazurkiewicz - pojawiła się w dyskusji w kontekście decyzji władz świeckich podjętych w różnych krajach w związku z epidemią Covid 19. Wyrażało się to często uznaniem pierwszeństwa higieny nad wolnością religijną. Wiele państw narzuciło więc i bardzo ograniczyło możliwość korzystania z wolności religijnej np. zamykając świątynie na wiele miesięcy.

O ile w Polce mieliśmy tu wspólne ustalenia pomiędzy rządem a Episkopatem, o tyle w wielu państwach ograniczenia te zostały odgórnie narzucone Kościołowi, co godziło w kwestie wolności religijnej– podkreślił ks. Mazurkiewicz.

W dyskusji uwzględniony został również wątek silnej obecności praw wierzących w polskiej Konstytucji, która pod tym względem – jak zaznaczył ks. Mazurkiewicz - szanuje tożsamość wierzących i wolność jej wyrażania w przestrzeni publicznej. Podkreślano, że nieraz sami wierzący a nawet Kościół zbyt słabo się do tych praw odwołuje. Biskupi zgodzili się, że Konstytucja zawiera pewne instrumenty prawne, do których warto się odwoływać w dyskusji z politykami czy to na poziomie rządu czy samorządów. Zgodzono się, że w tym zakresie Episkopat winien bardziej korzystać z pomocy środowiska specjalistów katolickiej nauki społecznej, które mogą mu dostarczyć istotnych argumentów zarówno w dyskusji z politykami jak i w debacie medialnej.

Mowa też była o tym, w jaki sposób budować przestrzeń dobrych relacji pomiędzy Episkopatem a światem polityki i to nie tylko w zakresie budowania dobrych relacji z rządzącymi ale także i politykami opozycji.

Rozmawiano również o niebezpieczeństwie instrumentalizacji Kościoła ze strony polityków, przed czym ostrzega – jak podkreślił ks. Mazurkiewicz – wspomniana Nota Kongregacji Nauki Wiary. Zauważa ona, że źle się dzieje, gdy prawo, które jest ściśle religijnym próbuje się uczynić prawem państwowym.

Przypomniał, że podobnie uważał św. Jan Paweł II, który mówił, że kiedy prawo religijne staje się prawem państwowym, jest to nieszczęście także dla Kościoła. W dyskusji zauważono, że Kościół musi się bronić w sytuacji, kiedy władza polityczna próbuje instrumentować religię i korzystać z autorytetu Kościoła dla własnych korzyści. Bywają też sytuacje, kiedy środowiska antyklerykalne instrumentalizują Kościół, wykorzystują jego krytykę dla cementowania własnego elektoratu.

Jeśli chodzi o obecną relację Kościoła do obozu rządzącego w Polsce, w trakcie dyskusji podkreślono, że istnieją dobre ramy prawne, np. umożliwiające dialog w postaci Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu. Nie zgodzono się ze stereotypem, powtarzanym przez dużą część mediów, o sojuszu pomiędzy Kościołem a rządem Prawa i Sprawiedliwości.

Jeśli chodzi o niektóre wyzwania społeczno-polityczne, to bywają sytuacje i obszary gdzie stanowisko Kościoła i opozycji się pokrywa oraz takie, gdzie bliskie jest stanowisko Kościoła jest bliskie koalicji rządzącej- zauważył ks. Mazurkiewicz. Jako przykład rozbieżności wymienił np. stanowisko Kościoła i obecnego rządu w kwestii prawa do życia, gdyż koalicja rządząca dysponująca parlamentarną większością bez trudu mogłaby zwiększyć prawną ochronę życia od poczęcia, ale nie chce tego zrobić.

Jest więc ewidentny rozdźwięk pomiędzy Episkopatem a parlamentarną większością w tym zakresie– podkreślił ks. Mazurkiewicz. Dodał, że stanowisko wielu biskupów jest zbieżne ze stanowiskiem polityków opozycji np. w kwestii polityki migracyjnej, w tym potrzeby większego otwarcia się na uchodźców.

za:www.idziemy.pl
***

KEP: Trwają prace nad uruchomieniem sieci profesjonalnych poradni rodzinnych


Rośnie liczba prowadzonych przez Kościół specjalistycznych poradni rodzinnych – podkreślił w rozmowie z KAI ks. Przemysław Drąg, dyrektor Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin. Trwają prace nad strategią uruchomienia sieci coraz bardziej profesjonalnych placówek tego typu.

Duszpasterstwo rodzin było jedynym z tematów dzisiejszych obrad Episkopatu w Pabianicach.

Przewodniczący Rady KEP ds. Rodziny bp Wiesław Śmigiel prosił podczas obrad, aby w swoim nauczaniu duszpasterze nie skupiali się na problemach i kryzysach rodzin ale ukazywali pozytywy, wskazując na piękno życia małżeńskiego.

„Przecież dla wielu ludzi małżeństwo oparte na łasce sakramentalnej jest nie tylko drogą do zbawienia ale źródłem szczęścia w znaczeniu ogólnoludzkim” – zaznaczył duchowny.

Biskup toruński zwrócił uwagę, że choć kryzys małżeństwa i rodziny jest faktem, to jednak – co pokazała pandemia – wiele małżeństw i rodzin potrafi być Kościołem domowym, potrafili modlić się i wzajemnie wspierać.

Z kolei ks. Przemysław Drąg wskazał w rozmowie z KAI na coraz lepszą markę katolickich poradni rodzinnych – zgłasza się do nich o 40 proc. więcej osób niż przed rokiem. W całej Polsce działa około 120 takich placówek.

Specjalistyczne poradnie oferują pomoc prawników, psychologów, księży, terapeutów uzależnień, seksuologów. Najczęstsze problemy, z którymi zgłaszają się osoby szukające porady dotyczą uzależnień dorosłych i dzieci oraz brak komunikacji.

Dyrektor KODR podkreślał, że Rada ds. Rodziny cały czas stara się podnosić kompetencje doradców rodzinnych. W przyszłym roku odbędą się specjalne szkolenia w tym zakresie.

    „Powoli odchodzimy od małych poradni parafialnych, w których było praktycznie tylko szkolenie narzeczonych na rzecz poradni większych, systemowych, bardziej profesjonalnych” – powiedział duchowny. Taka placówka będzie oferowała szeroki wachlarz różnych specjalizacji.

Za kilka tygodni KODR roześle do wszystkich diecezjalnych duszpasterzy rodzin projekt strategii działania. W ciągu kilku miesięcy, po zebraniu uwag, powstanie stosowne opracowanie.

za:info.wiara.pl

***

Homilia Prymasa Polski

Umiłowani w Panu, Siostry i Bracia!

1. W dzieje stuletniej diecezji, a dziś archidiecezji łódzkiej, wpisuje się również ten pabianicki kościół, w którym dziś rano się modlimy. To właśnie tutaj – jak przypomniał nam m.in. list pasterski Episkopatu Polski wydany z okazji stulecia urodzin św. Maksymiliana Marii Kolbego – podobnie jak było to wcześniej w Zduńskiej Woli, rodzice o. Maksymiliana, Marianna i Juliusz, codziennie przychodzili na Mszę świętą, która była odprawiana specjalnie dla robotników o godzinie 5, a następnie śpieszyli do fabryki. Z kościołem tym związane były także ich dzieci. Tu właśnie jeden z piątki ich synów, Rajmund, późniejszy o. Maksymilian przeżył szczególne wydarzenie. Jego matka, Marianna Kolbe, tak je kiedyś wspominała: jednego razu coś mi się u niego nie podobało i powiedziałam mu: Mundziu, nie wiem, co z ciebie będzie. Potem już o tym nie myślałam, ale zauważyłam, że dziecko to zmieniło się nie do poznania (…) W ogóle w całym swym zachowaniu się był on ponad swój wiek dziecinny, zawsze skupiony, poważny, a na modlitwie zapłakany. Byłam niespokojna, czy czasem nie jest chory, więc się go pytałam: co się z tobą dzieje? Zaczęłam nalegać. Mamusi musisz wszystko opowiedzieć. Drżący ze wzruszenia i ze łzami mówił mi: jak mama mi powiedziała, „co to z ciebie będzie”, to ja prosiłem Matkę Bożą, żeby mi powiedziała, co ze mną będzie. I potem, gdy byłem w kościele, to znowu Ją prosiłem. Wtedy Matka Boża pokazał mi się, trzymając dwie korony: jedną białą, a drugą czerwoną. Z miłością na mnie patrzyła i spytała, czy chcę te korony? Biała znaczy, że wytrwam w czystości, a czerwona, że będę męczennikiem. Odpowiedziałem, że chcę. Wówczas Matka Boża mile na mnie spojrzała i zniknęła. Latem 1907 roku trzynastoletni Rajmund Kolbe opuścił na zawsze Pabianice, udając się do Lwowa, do tamtejszej szkoły franciszkańskiej. Wydarzenie, które przeżył jako dziecko w tym kościele, zabrał ze sobą w świat. Franciszkańskie powołanie, posługa i apostolska praca dla Niepokalanej, a także śmierć męczeńska w bunkrze głodowym, ukazały, że pabianickie wydarzenie z dziecięcych lat było prorocze. Przenikasz i znasz mnie, Panie (…) znasz wszystkie moje drogi (…) Sławię Cię, że mnie tak cudownie stworzyłeś (…) Nie byłem dla Ciebie tajemnicą (…) bo Ty duszę moją znasz do głębi.

2. Drodzy Siostry i Bracia! Przywołane przed chwilą słowa psalmu ukazują nam, że tajemnica Bożej miłości spełniła się zarówno w głębokim doświadczeniu duchowym, jak najbardziej osobistym i intymnym, a w konsekwencji w synowskim oddaniu Niepokalanej, jak i wtedy, gdy życiem i apostolskim zaangażowaniem o. Maksymilian dawał wobec innych przekonujące świadectwo miłości. Syntezę tej postawy obrazuje nam dzisiejsza Ewangelia. Niekiedy jest ona odczytywana i interpretowana w ten sposób, jakby każda z opisanych nam przez świętego Łukasza dwóch sióstr – Marta i Maria – stanowiły odrębny sposób odpowiedzi Bogu. Marta jest nierzadko postrzegana jako symbol działania i pracy w tym świecie, zaś jej siostra Maria jako symbol kontemplacji i tego, czym będzie uszczęśliwiająca wizja Boga. Co jednak Jezus chce nam tutaj powiedzieć – pytał kiedyś papież Franciszek i odpowiadał, że dzisiejsza Ewangelia przypomina nam, że mądrość serca polega właśnie na umiejętności połączenia tych dwóch elementów: kontemplacji i działania. Nie chodzi przecież o przeciwstawienie tych dwóch postaw – słuchania Słowa Pana i kontemplacji, konkretnej posłudze bliźniemu. Nie są to bowiem – jak tłumaczy nam papież – postawy względem siebie przeciwstawne, ale przeciwnie, są to dwa aspekty, obydwa istotne dla naszego życia chrześcijańskiego. Aspekty, których nigdy nie należy od siebie oddzielać, lecz przeżywać je w głębokiej jedności i harmonii. Jeśli bowiem chcemy żyć pełnią naszej odpowiedzi Bogu, to musimy – wskazywał jeszcze papież – powiązać te dwie postawy: z jednej strony, stawać u stóp Jezusa, by Go słuchać, gdy objawia nam tajemnicę wszystkiego; z drugiej strony być usłużnymi i ochotnymi w gościnności, kiedy przechodzi On i puka do naszych drzwi z obliczem przyjaciela. Akcentowanie jednej z tych postaw z pominięciem drugiej czy wręcz przeciwstawianie ich sobie, aprobowanie jednej a negowanie drugiej, kończy się jakimś wewnętrznym rozbiciem i niebezpiecznym napięciem, niszczącym powoli wszystko. Pochwalając Marię, że obrała najlepszą cząstkę sam Jezus – jak mówi nam jeszcze papież Franciszek – zdaje się powtarzać każdemu z nas: „nie daj się przytłoczyć tym, co masz do zrobienia, ale słuchaj przede wszystkim głosu Pana, aby dobrze wypełniać zadania, jakie wyznacza ci życie. Upominając zaś Martę Jezus – jak interpretuje dalej papież – nie ma zamiaru potępiać postawy służby, lecz raczej pośpiech, z jakim niekiedy żyjemy. Modlitwa ma nas prowadzić do konkretnych działań. Ona nie jest i nie może być – jak to kiedyś trafnie powiedział Benedykt XVI – sposobem, by ukryć się czy chować się w jakimś prywatnym kącie własnego szczęścia. Modlitwa ma nas wewnętrznie oczyszczać, czyniąc otwartymi na Boga i przez to właśnie otwartymi na ludzi. Działanie zaś, które jest owocem takiej modlitwy, dalekie będzie od podjęcia się tylko takiego czy innego zadania. Kiedy bowiem w naszej posłudze kościelnej – przestrzega i nas papież Franciszek – zwracamy jedynie uwagę na to, by „zrobić”, większą wagę przypisujemy do rzeczy, działań, struktur, a zapominamy o centralnym miejscu Chrystusa, nie zostawiamy miejsca na dialog z Nim w modlitwie, to grozi nam służenie samym sobie, a nie Bogu obecnemu w potrzebującym bracie. A wtedy – jak nam przypomniał papież w minioną niedzielę – ci, którzy sprawują władzę, wszelką władzę, także w Kościele, w ludzie Bożym, mogą być kuszeni do robienia własnych interesów, zamiast Bożych. A Jezus – dodawał – mówi, że prawdziwa władza jest wtedy, gdy pełni się ją jako służbę, gdy jest służbą, bo Winnica jest Pańska, nie nasza. Władza jest posługiwaniem i jako taka ma być sprawowana dla dobra wszystkich i szerzenia Ewangelii.

3. Drodzy Siostry i Bracia! Modlitwa w tym szczególnym miejscu, w kościele w Pabianicach, jest dla nas wszystkich okazją, aby jeszcze raz przyjąć płynące stąd i zawarte w dzisiejszej Ewangelii wezwanie. Co Jezus chce nam dziś powiedzieć? Czym jest bowiem to jedno, czego dziś i my wszyscy potrzebujemy? Idąc po śladach świętego Maksymiliana, który właśnie tutaj się modlił, odkrywamy, że przecież w odpowiedzi na tak zadane pytania tkwi ostatecznie prawdziwy rys świętości. On sam opisał go kiedyś w numerze Rycerza Niepokalanej z kwietnia 1922 roku, w swym artykule pod znamiennym tytułem: Wielkość a świętość. Ojciec Maksymilian wskazywał w nim, że człowiek wielki i święty mają, owszem, wiele cech wspólnych, ale także – jak napisał – zasadnicza zachodzi między nimi różnica. O ile bowiem marzeniem tego pierwszego, a więc człowieka wielkiego czy też geniusza – jak go w swym artykule niejednokrotnie nazywa ojciec Maksymilian – jest nade wszystko sława, o tyle święty – wskazywał franciszkanin – Bożą tylko chwałę ma na oku. O ludzkie sądy nie dba i staje ponad nie – wyjaśniał dalej – władze duszy i ciała odpowiednio podporządkowuje i ciało rozumowi a rozum Bogu pod rządy daje. Stąd też cieszy się pokojem zwycięzcy. Ciekawą jest jeszcze rzeczą, a może nawet pewnym przeczuciem, które nasuwa się autorowi artykułu, gdy opisuje reakcję geniusza i świętego na sytuację – jak ją nazywa – gdy burza się rozpęta, a zewsząd padają gromy lekceważenia, złości i nienawistnej zazdrości, gdy potwarz i wzgarda uderzy. I znów, ten pierwszy, a więc człowiek jedynie po ludzku wielki, gnie się pod ciężarem, gryzie się, cierpi i czuje się nieszczęśliwym – Święty – w opinii ojca Maksymiliana – ponad tym wszystkim staje. Odczuje i on nieraz ból, ale wnet ukoi się w modlitwie i ufny w Bogu kroczy spokojnie dalej. Tak czyni, tak reaguje, bo cieszy się pokojem zwycięzcy. Martwisz się i niepokoisz o wiele? Mówisz, że przecież to wszystko tak bardzo cię pochłania, że na nic nie masz już czasu i miejsca? Jezus nam dziś potwierdził, że Maria wybrała dobrą cząstkę. Uchwyciła kairos – czas przychodzenia Oblubieńca, czas udzielania się Boga, który jest miłością, czas zbawienia i ocalenia, czas, w którym cieszy się pokojem zwycięzcy. Amen.

za:www.archidiecezja.lodz.pl

***

Abp Pennacchio na 100-lecie Archidiecezji Łódzkiej: Jubileusz to dobra okazja do rachunku sumienia

„Jubileusz to dobra okazja do rachunku sumienia. To dobry czas, aby z czystym sercem myśleć z odwagą o przyszłości i czekających nas wyzwaniach" – powiedział nuncjusz apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio podczas Mszy świętej celebrowanej z okazji 100-lecia Archidiecezji Łódzkiej. Eucharystię w bazylice archikatedralnej pw. św. Stanisława Kostki w Łodzi koncelebrowali biskupi zgromadzeni na 387. zebraniu plenarnym Episkopatu Polski.

Do łódzkiej archikatedry przybyli m.in. parlamentarzyści, przedstawiciele władz wojewódzkich i samorządowych, rektorzy uczelni wyższych i delegacje służb mundurowych.

We wstępie do liturgii metropolita łódzki abp Grzegorz Ryś przypomniał dwie postaci świętych związanych z archidiecezją łódzką oraz z dzisiejszą liturgią: patronkę Łodzi św. siostrę Faustynę i bp Wincentego Tymienieckiego, pierwszego biskupa łódzkiego oraz proboszcza i budowniczego łódzkiej archikatedry.

Te dwie osoby łączy niewątpliwie jedno słowo: miłosierdzie. Ona z najgłębszym przekonaniem wskazywała miłosierdzie jako największy przymiot Boga. Z Nim wiązała całą swoją nadzieję i wiarę w ostateczny triumf dobra na ziemi nad złem. On, biskup Wincenty, był człowiekiem o niesłychanej wręcz wyobraźni miłosierdzia – budując blisko 200 domów dla najuboższych rodzin robotniczych, dożywiając kroplą mleka 2 tys. dzieci ich matek czy organizując im letni wypoczynek
– wymieniał abp Ryś.

Św. Faustyna i bp Wincenty Tymieniecki – mówił dalej metropolita – „są jak położony przez Pana żywy próg, który musi przekroczyć każdy, kto chce wejść do wnętrza łódzkiego Kościoła. Stanową pierwszą warstwę fundamentu, na której ten Kościół zaczął być budowany 100 lat temu”.

Chcemy na nowo wejść do tego Kościoła, odkrywając na nowo jego misję zadaną mu w jego początkach. Chcemy rozeznać drogi jej twórczej kontynuacji. Temu posłuży nadchodzący rok jubileuszowy– wskazywał metropolita łódzki.

Duchowny przypomniał też ważną rolę ówczesnego nuncjusza apostolskiego w Polsce abp Achillesa Rattiego, który w lutym 1920 r. wnioskował o utworzenie diecezji łódzkiej w liście do ówczesnego sekretarza stanu kard. Pietro Gasparriego.

On podpowiedział pierwszego biskupa i on faktycznie zadecydował o pierwszych granicach naszej diecezji– przypomniał arcybiskup.

Abp Ryś podziękował też za obecność na uroczystej Eucharystii przedstawicielom Kościołów chrześcijańskich Łodzi: bp Atanazego z Kościoła prawosławnego, bp Marka Izdebskiego z Kościoła ewangelicko-reformowanego, bp Jana Cieślara z Kościoła luterańskiego, b. Włodzimierza Jaworskiego z Kościoła Starokatolickiego Mariawitów i pastora Leszka Wakuły z Kościoła Chrześcijan Baptystów.

W homilii nuncjusz apostolski abp Salvatore Pennacchio przypomniał, że rozpoczynająca jubileuszowe obchody 100-lecia istnienia archidiecezja łódzka narodziła się tego samego roku, co papież Jan Paweł II i to on podniósł tę diecezję do rangi archidiecezji, a potem w 2004 r. powołał do życia metropolię łódzką z diecezją sufragalną w Łowiczu.

Hierarcha zwrócił uwagę, że istnienie diecezji łódzkiej zapoczątkowała bulla papieża Benedykta XV – tego samego, który przysłał do odrodzonej Polski pierwszego nuncjusza.

Mój poprzednik, arcybiskup Achille Ratti, był bardzo zaangażowany w prace nad powołaniem nowej diecezji– dodał abp Pennacchio.

Ziemia łódzka to ziemia świętych. Dziś szczególnie wspominamy patronkę Łodzi świętą Faustynę. Bóg przemówił do serca św. Faustyny w Łodzi. To tu pod wpływem objawień postanowiła wstąpić do zakonu i wyruszyła do Warszawy, aby zrealizować wolę Bożą do życia konsekrowanego– mówił nuncjusz apostolski.

Przyznał, że nie zawsze była to droga usłana różami, ale droga, podczas której św. Faustyna przeżywała różne udręki duchowe, a także doznawała niezrozumienia ze strony innych ludzi.

Ale takie jest życie chrześcijanina i każdego człowieka: jest w nim piękno, radość, ale również smutek i cierpienie. Chrześcijanin nie jest od tego wolny, ale wie, gdzie w takich sytuacjach szukać rady, pocieszenia i ukojenia- mówił abp Salvatore Pennacchio.

Zachęcił, aby brać przykład z patronki Łodzi i często powtarzać: „Jezu, ufam Tobie!”.

Jak stwierdził, jubileusze to powód do dumy, ale też okazja do rachunku sumienia. „Przez sto lat na pewno musiało wydarzyć się wiele dobra, i o tym dobrze pamiętamy, ale musiało się nazbierać równie wiele rzeczy mniej chlubnych, zaniedbanych. To dobry czas, aby z czystym sercem myśleć z odwagą o przyszłości i czekających nas wyzwaniach".

Abp Pennacchio zaapelował też: „Zanieście do swoich domów serdecznie pozdrowienie od papieża Franciszka, który przedwczoraj podpisał encyklikę „Fratelli tutti”, o braterstwie i przyjaźni społecznej. Przypomniał w niej światu i nam, że wszyscy jesteśmy braćmi i siostrami!” – powiedział hierarcha.

– Z wdzięcznością za nową encyklikę, pamiętajmy o nim w modlitwach, o które niestrudzenie prosi wiernych – dodał abp Salvatore Pennacchio.

Archidiecezja Łódzka jest jedną z 14 archidiecezji obrządku łacińskiego w Kościele katolickim w Polsce. Ustanowiona została diecezją 10 grudnia 1920 r. przez papieża Benedykta XV, a archidiecezją przez Jana Pawła II 25 marca 1992 r. bullą „Totus Tuus Poloniae Populus”. Ojciec Święty dnia 24 lutego 2004 ustanowił metropolię łódzką, w skład której wchodzi archidiecezja łódzka i diecezja łowicka.

Publikujemy pełny tekst homilii:

Drodzy Bracia i Siostry!

Okazja, która zgromadziła nas na dzisiejszej Eucharystii jest szczególna: diecezja łódzka rozpoczyna obchody stulecia swojego istnienia. Narodziła się tego samego roku, co święty Jan Paweł Drugi, papież, i to on podniósł tę diecezję do rangi archidiecezji, a potem w dwa tysiące czwartym roku powołał do życia metropolię łódzką z diecezją sufragalną w Łowiczu.

Istnienie diecezji łódzkiej zapoczątkowała bulla papieża Benedykta Piętnastego, tego samego papieża, który przysłał do odrodzonej Polski pierwszego Nuncjusza. Mój poprzednik, arcybiskup Ratti był bardzo zaangażowany w prace nad powołaniem nowej diecezji. Czuję się zaszczycony, że w mogę przewodniczyć Eucharystii rozpoczynającej obchody bulli Christi Domini z dziesiątego grudnia tysiąc dziewięćset dwudziestego roku.

Pozdrawiam was wszystkich, którzy gromadzicie się w tym pięknej katedrze i którzy łączycie się duchowo z tą celebracją za pośrednictwem transmisji internetowej.

Pozdrawiam arcybiskupa łódzkiego Grzegorza, przewodniczącego Konferencji Episkopatu arcybiskupa Stanisława, księdza Prymasa Wojciecha, biskupów metropolii łódzkiej, w tym biskupów seniorów, i wszystkich braci w biskupstwie, którzy uczestniczą w wyjazdowym zebraniu plenarnym.

Pozdrawiam proboszcza tej katedry księdza Ireneusza i jego współpracowników.

Pozdrawiam kapłanów, osoby życia konsekrowanego oraz wszystkich wiernych świeckich.

Pozdrawiam też obecnych wśród nas zwierzchników i przedstawicieli bratnich wspólnot chrześcijańskich.

Pozdrawiam przedstawicieli władz państwowych, rządowych i samorządowych: posłów i senatorów ziemi łódzkiej, wojewodę, prezydentów miast, marszałka województwa.

Witam również rektorów wyższych uczelni oraz przedstawicieli wszelkiego rodzaju służb.

Bracia i Siostry,

Ziemia łódzka to ziemia świętych. Dziś szczególnie wspominamy patronkę Łodzi świętą Faustynę. W pierwszym czytaniu z proroka Ozeasza słyszeliśmy, jak Bóg powoływał swój naród wybrany, aby uruchomić swój plan zbawczy dla całej ziemi, dla całego stworzenia.

W tym pięknym obrazie, opisanym przez Ozeasza, użyta jest figura oblubienicy i poślubienia na wieki. Bóg przemawiał do serca swojego ludu, swojej oblubienicy. To działo się na pustyni. A do serca świętej Faustyny Bóg przemówił w Łodzi: to tu, pod wpływem objawień, postanowiła wstąpić do zakonu. Tu przemówił Bóg do serca Faustyny, która zaraz wyruszyła do Warszawy, aby zrealizować wolę Bożą do życia konsekrowanego.

Nie zawsze była to droga usłana różami. Była to droga, podczas której przeżywała różne udręki duchowe, a także doznawała niezrozumienia ze strony innych ludzi. Ale takie jest życie chrześcijanina i każdego człowieka: jest w nim piękno, radość, ale również smutek i cierpienie. Chrześcijanin nie jest od tego wolny. Ale chrześcijanin wie, gdzie w takich sytuacjach szukać rady, pocieszenia i ukojenia.

To Jezus – jak słyszeliśmy w dziś czytanej Ewangelii świętego Mateusza – obiecuje nam: „Ja was pokrzepię”. Tylko trzeba do Niego pójść. Święta Faustyna, wasza patronka, o tym wiedziała. Wiedziała, gdzie szukać pokrzepienia. Pamiętała o obietnicy Jezusa.

Podczas mszy kanonizacyjnej, Jan Paweł Drugi powiedział: „Przez Serce Chrystusa ukrzyżowanego Boże Miłosierdzie dociera do ludzi: Powiedz, córko moja, że jestem miłością i miłosierdziem samym – zażąda Jezus od Siostry Faustyny [Dzienniczek, 1074] (…) Światło Bożego Miłosierdzia, które Bóg zechciał niejako powierzyć światu na nowo przez charyzmat Siostry Faustyny, będzie rozjaśniało ludzkie drogi w trzecim tysiącleciu” [30.04.2000].

Bierzmy przykład z naszej patronki i za nią często powtarzajmy: Jezu, ufam Tobie!

Bracia i Siostry!

Jubileusze to powód do dumy. Ale też dobra okazja do rachunku sumienia. Przez sto lat na pewno musiało wydarzyć się wiele dobra. I o tym dobrze pamiętamy. Ale przez sto lat musiało się nazbierać równie wiele rzeczy mniej chlubnych, zaniedbanych.

Jubileusz to dobra okazja do rachunku sumienia.

To dobry czas, aby z czystym sercem myśleć z odwagą o przyszłości i czekających nas wyzwaniach. I powtórzmy sobie słowa świętego Pawła, które kiedyś pisał do mieszkańców Koryntu, a dziś przypomina mieszkańcom Łodzi i całej archidiecezji: „Ten, kto się chlubi, w Panu niech się chlubi”.

Drodzy Bracia i Siostry,

Zanieście do swoich domów serdecznie pozdrowienie od papieża Franciszka, który przedwczoraj podpisał encyklikę „Fratelli tutti”, o braterstwie i przyjaźni społecznej. Przypomniał w niej światu i nam, że wszyscy jesteśmy braćmi i siostrami! Z wdzięcznością za nową encyklikę, pamiętajmy o nim w modlitwach, o które niestrudzenie prosi wiernych.

Niech ta dzisiejsza uroczystość umocni w nas dobre postanowienia i zamiary. Niech się do tego przyczynia wstawiennictwo świętej siostry Faustyny, apostołki miłosierdzia i patronki Łodzi.

Ale także świętego Maksymiliana, związanego z Pabianicami oraz świętego Stanisława Kostki, patrona tej katedry. Zawierzmy Maryi, matce Miłosierdzia, nas samych, abyśmy byli wiernymi i radosnymi świadkami Jej Syna, Jezusa, naszego Pana. Amen.

za:www.idziemy.pl

***

Abp Ryś podsumowuje pierwszy dzień 387. zebrania plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, które odbywało się w Łodzi

Podsumowując pierwszy dzień obrad 387. zebrania plenarnego Konferencji Episkopatu Polski arcybiskup Grzegorz Ryś powiedział między innymi: – Zwykle na konferencjach episkopatu cierpimy na brak czasu, bo jest milion tematów. Kiedy posiedzenie trwa dwa dni, na najpoważniejszy nawet temat jest pół godziny i trudno, żeby się mogło wypowiedzieć stu biskupów” – zauważył metropolita łódzki.

-Każdy biskup odpowiada za Kościół tam, gdzie go Pan postawił, natomiast trudno jest realizować odpowiedzialność w izolacji, w oderwaniu od innych i tak naprawdę każda wymiana zdań służy innym” – powiedział abp Ryś.

za:www.archidiecezja.lodz.pl

***

Zebranie Plenarne KEP - podsumowanie pierwszego dnia obrad

Praca w grupach była główną częścią pierwszego dnia obrad biskupów, którzy zebrali się 5 i 6 października w Łodzi i Pabianicach. Głównym tematem w ty dniu były wyzwania duszpasterskie Kościoła w Polsce.

W poniedziałek, 5 października biskupi obradowali w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Łódzkiej.  Nowością była praca w pięciu grupach tematycznych.

Pierwsza z nich zajęła się strategią w czasie i po pandemii. W tematykę wprowadził biskupów ks. Roman Chromy, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego w Katowicach, jednocześnie sekretarz Komisji Duszpasterskiej KEP.

Druga grupa pod przewodnictwem ks. dr. hab. Jerzego Szymika z archidiecezji katowickiej omówiła temat: „Kościół w Polsce wobec przemian kulturowych”.

Trzecia zaś podjęła zagadnienie obecności Kościoła w strefie społeczno-politycznej. W tematykę tę wprowadził i poprowadził dyskusję ks. prof. dr hab. Piotr Mazurkiewicz.

Kolejna grupa tematyczna poświęciła czas na komunikację Kościoła. Jej moderatorem był  rzecznik Episkopatu ks. dr Leszek Gęsiak.

Temat rozmów piątej grupy brzmiał natomiast „Duszpasterstwo parafialne w kontekście przemian”. Jej moderatorem był ks. dr Wiesław Kamiński, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Archidiecezji Łódzkiej.

Oprócz pracy w grupach biskupi dokonali też tradycyjnie wyborów do gremiów Konferencji Episkopatu Polski i z nią związanych.

Biskupi przygotowali tekst listu z podziękowaniem Ojcu Świętemu Franciszkowi za nową encyklikę „Fratelli tutti”, której polska prezentacja z udziałem biskupów odbyła się tuż przed rozpoczęciem obrad.

Pierwszy dzień obrad zakończyła Msza św. pod przewodnictwem nuncjusza apostolskiego w Polsce abp. Salvatore Pennacchio w archikatedrze łódzkiej.

za:www.idziemy.pl

***
Uroczystości ku czci Patronki Łodzi rozpoczęły łódzką Konferencję Episkopatu Polski

W wigilię wspomnienia św. Faustyny Kowalskiej – tj. w niedzielę 4 października – obyły się uroczystości odpustowe ku czci Patronki Miasta Łodzi, którym w tym roku przewodniczył ksiądz kardynał Stanisław Dziwisz – emerytowany arcybiskup metropolita krakowski.

W świątyni wzniesionej przez łodzian w pobliżu Parku Wenecja – gdzie jak podają przekazy Dziennika Helena Kowalska miała widzenie cierpiącego Jezusa – kapłanów, siostry zakonne, władze rządowe, wojewódzkie i miejskie oraz licznie przybyłych wiernych przywitał arcybiskup Grzegorz Ryś – metropolita łódzki. Wskazał On – że w tym roku w tę Eucharystię, w to wydarzenie poprowadzi nas ksiądz kardynał Stanisław Dziwisz. Ksiądz kardynał miał to szczęście wyjątkowe przez wszystkie te lata widzieć – być świadkiem wielkich wydarzeń wiary, ku których prowadził nas Jan Paweł II. – mówił łódzki pasterz.

W homilii ksiądz kardynał zauważył, że – Łódź stała się miastem, w którym święta Sekretarka Bożego Miłosierdzia spędziła kilka lat i to właśnie tutaj pod wpływem głębokich przeżyć duchowych podjęła ostateczną decyzję poddania się Bogu na drodze życia zakonnego. Miasto odwdzięczyło się za ten przywilej i obrało św. Faustynę za swą szczególną patronkę wobec Boga. Również świątynia, w której się znajdujemy, nosząca imię świętej – wpisuje się w tę niezwykłą historię. – podkreślił kaznodzieja.

Ksiądz kardynał przypomniał, że – do Bożego i odwiecznego Królestwa życia i miłości stanowiącego cel naszego ziemskiego pielgrzymowania nie podążamy samotnie. Idziemy razem, bo zgromadził nas w swym Kościele nasz Zbawiciel – nasz Pan. Od dwu tysięcy lat Kościół towarzyszy człowiekowi w jego wędrówce do Boga. W Kościele wsłuchujemy się w Słowo Boże – mamy w Koiciele przystęp do życiodajnych sakramentów. Dzielimy się wiarą i miłością ucząc się i starając się ogarniać nią wszystkich także naszych braci i sióstr – stojących z daleka. Wątpiących i niewierzących. Kościół jest wielkim Darem miłosiernego serca Boga dla wszystkich ludzi. – zaznaczył.

Po zakończeniu liturgii w uroczystej procesji relikwie Apostołki Bożego Miłosierdzia zostały przeniesione ulicą Piotrkowską do katedry św. Stanisława Kostki, gdzie odnowiono akt zawierzenia Kościoła Łódzkiego Bożemu Miłosierdziu. Droga, którą co roku pokonują wierni idąc za relikwiami patronki Łodzi, jest tą samą, którą przed laty przeszła Helena Kowalska, idąc z parku Wenecja do łódzkiej katedry.

W tym samym czasie w 15 świątyniach na terenie Archidiecezji Łódzkiej, księża kardynałowie, arcybiskupi i biskupi celebrowali Eucharystie podczas, których zostało wygłoszone „annuntio” zapowiadające, że świątynia w której odbywa się celebra – od grudnia br. – będzie Jubileuszowym Kościołem Stacyjnym w 100. rocznicę powołania do istnienia Diecezji Łódzkiej. Uroczyste celebry odbyły się wg  następującego porządku:

    par. Matki Boskiej Zwycięskiej w Łodzi – Kard. Kazimierz Nycz
    par. Wniebowzięcia NMP w Łodzi – Abp Józef Kupny
    par św. Wojciech – Abp Józef Górzyński
    par. Miłosierdzia Bożego w Łodzi – Abp Stanisław Gądecki
    par. MB Jasnogórskiej w Łodzi – Abp Wacław Depo
    par. św. Mateusza w Pabianicach – Abp Marek Jędraszewski
    par. św. Antoniego w Tomaszowie Maz. – Bp Henryk Tomasik
    par. Św. Jakuba w Piotrkowie Tryb. – Abp Wiktor Skworc
    par. Niepokalanego Poczęcia NMP w Łasku – Bp Edward Dajczak
    par. Narodzenia NMP w Bełchatowie – Bp Andrzej Czaja
    par. Św. Katarzyny w Zgierzu – Bp Wiesław Mering
    par. Św. Archaniołów w Aleksandrowie Ł. – Abp Tadeusz Wojda
    par. Podwyższenia Św. Krzyża w Brzezinach – Bp A. F. Dziuba
    par. Św. Mikołaja w Wolborzu – Abp Władysław Ziółek
    par. Narodzenia NMP w Szczercowie – Bp Krzysztof Nitkiewicz

za:www.archidiecezja.lodz.pl

***
Wybory 387. Zebrania Plenarnego KEP

W poniedziałek, 5 października, biskupi dokonali wyborów do gremiów Episkopatu oraz do instytucji kościelnych podległych Konferencji Episkopatu Polski. Powołano m.in. nowy skład Rady Naukowej oraz zatwierdzono kandydatury na Dyrektora Krajowego Papieskich Dzieł Misyjnych.

Publikujemy listę decyzji podjętych podczas 387. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski:

1. Przewodniczący Komisji Charytatywnej

bp Wiesław SZLACHETKA – powołanie na 2. pięcioletnią kadencję

2. Przewodniczący Zespołu ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Litwy

bp Romuald KAMIŃSKI – powołanie na 2. pięcioletnią kadencję

3. Przewodniczący Zespołu ds. Dialogu ze Wspólnotą Kościelną Adwentystów Dnia Siódmego

bp Henryk WEJMAN – powołanie na 2. pięcioletnią kadencję

4. Komisja Nadzorcza Caritas Polska

bp Jerzy MAZUR SVD (Członek) – powołanie na 2. pięcioletnią kadencję
bp Stefan REGMUNT (Członek) – powołanie na 2. pięcioletnią kadencję

5. Skład Komisji Wychowania Katolickiego

Członkowie:
abp Marek JĘDRASZEWSKI
bp Damian BRYL
bp Marek MENDYK
bp Andrzej PRZYBYLSKI
bp Marek SOLARCZYK
bp Grzegorz SUCHODOLSKI

Konsultorzy:

ks. prof. dr hab. Stanisław DZIEKOŃSKI
ks. dr Tomasz KOPICZKO
ks. dr Marek KORGUL
ks. prof. dr hab. Zbigniew MAREK SJ
ks. dr Radosław MAZUR
ks. prof. dr hab. Tadeusz PANUŚ
dr Aneta RAYZACHER-MAJEWSKA
ks. dr Marek STUDENSKI
ks. prof. dr hab. Jan SZPET
ks. prof. dr hab. Piotr TOMASIK
ks. prof. dr hab. Marian ZAJĄC
prof. dr hab. Anna ZELLMA

6. Skład Rady Naukowej

Członkowie:
abp Andrzej DZIĘGA
bp Jan KOPIEC
bp Andrzej SIEMIENIEWSKI
bp Henryk WEJMAN

Konsultorzy:
ks. prof. dr hab. Krzysztof PAWLINA – sekretarz
ks. dr hab. Maciej BAŁA, prof. UKSW
o. dr hab. Dariusz BOREK OCarm, prof. UKSW
ks. prof. dr hab. Józef BREMER SJ (jezuita, Rektor Akademii Ignatianum w Krakowie)
ks. dr hab. Grzegorz CHOJNACKI
ks. prof. dr hab. Wojciech CICHOSZ
ks. prof. dr hab. Ryszard CZEKALSKI
ks. dr hab. Michał DROŻDŻ, prof. UPJPII
ks. dr hab. Jan DZIEDZIC, prof. UPJPII
dr hab. Andrzej HERBET, prof. KUL
ks. dr hab. Jarosław JAGIEŁŁO, prof. UPJPII
ks. prof. dr hab. Mirosław KALINOWSKI
ks. prof. dr hab. Przemysław KANTYKA
ks. dr hab. Jacek KEMPA, prof. UŚ
ks. dr hab. Marek KLUZ, prof. UPJPII
dr hab. Marek LECHNIAK, prof. KUL
ks. dr hab. Andrzej NAJDA, prof. UKSW
ks. prof. dr hab. Mateusz Rafał POTOCZNY
ks. prof. dr hab. Piotr TOMASIK
ks. dr hab. Robert TYRAŁA, prof. UPJPII
ks. prof. dr hab. Jacek URBAN
ks. prof. dr hab. Włodzimierz WOŁYNIEC
ks. dr hab. Paweł WYGRALAK, prof. UAM
ks. dr hab. Marek ŻMUDZIŃSKI

7. Skład Rady ds. Apostolstwa Świeckich

Członkowie:

dr hab. Aleksander BAŃKA
ks. Waldemar BORZYSZKOWSKI SJ
Katarzyna KOLSKA
ks. prof. dr hab. Piotr MAZURKIEWICZ
Judyta SYREK
Wojciech WYSZYŃSKI

8. Członek Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji przy Komisji Duszpasterstwa

ks. Artur POTRAPELUK (archidiecezja lubelska) – zatwierdzenie

9. Duszpasterz Krajowy Pracowników Elektryki, Elektroniki i Energetyki

ks. Sławomir ZYGA – powołanie na 2. pięcioletnią kadencję

10. Duszpasterz Krajowy Katolickiego Stowarzyszenia Energetyków „Nazaret”

ks. Sławomir ZYGA – powołanie na 2. pięcioletnią kadencję

11. Dyrektor MIVA Polska

ks. Jerzy KRAŚNICKI – powołanie na 2. pięcioletnią kadencję

12. Rada Programowa Radia Maryja

ks. Krzysztof KONECKI (Współprzewodniczący), ks. Daniel BRZEZIŃSKI (Członek), ks. Rafał DETTLAFF (Członek), ks. Tomasz DUTKIEWICZ (Członek) – powołanie na kolejne pięcioletnie kadencje

za:episkopat.pl

***

Zebranie plenarne było połączone z celebracjami liturgicznymi. W pierwszym dniu obrad biskupi uczcili św. s. Faustynę Kowalską, patronkę Łodzi. Eucharystii w archikatedrze łódzkiej przewodniczył abp Salvatore Pennacchio, nuncjusz apostolski w Polsce.

W drugim dniu obrad biskupi koncelebrowali Mszę św. pod przewodnictwem prymasa Polski abp. Wojciecha Polaka w kościele pw. św. Mateusza w Pabianicach.

Obrady biskupów odbyły się w Łodzi i Pabianicach ze względu na rozpoczynający się niebawem rok 100-lecia powstania diecezji łódzkiej. Podczas spotkania Episkopatu zostały zapowiedziane jubileuszowe obchody, których inauguracja planowana jest w grudniu.

Zaplanowano szereg wydarzeń towarzyszących, jak m.in. koncerty, konferencje i wystawy oraz wydarzenia organizowane przez różne środowiska, jak kapłani i zgromadzenia zakonne, sportowcy czy służba zdrowia.

Publikujemy pełną treść Komunikatu z 387. Zebrania Plenarnego KEP:

W dniach 5 i 6 października 2020 roku w Łodzi i Pabianicach pod przewodnictwem abp. Stanisława Gądeckiego odbyło się 387. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski. Archidiecezja łódzka została wybrana na miejsce obrad ze względu na rozpoczynający się w grudniu Jubileusz 100-lecia jej powstania.

    Obrady poprzedziła prezentacja nowej, trzeciej encykliki Papieża Franciszka „Fratelli tutti? poświęconej braterstwu i przyjaźni społecznej. Za Ojcem Świętym biskupi zaapelowali o podjęcie konkretnych działań w celu budowania świata opartego na miłości, jedności i wzajemnej odpowiedzialności wobec każdego człowieka, zaczynając od osób najbardziej potrzebujących pomocy. W kontekście obchodzonej 4 października Niedzieli św. Franciszka przypomnieli również o potrzebie troski o środowisko naturalne w ramach ekologii integralnej.
    Głównym przedmiotem obrad były wyzwania duszpasterskie Kościoła w Polsce. Tematami dyskusji podjętej w nowej formie – pięciu grup roboczych – były: strategia w czasie i po pandemii; Kościół w Polsce wobec przemian kulturowych; obecność Kościoła w przestrzeni społeczno-politycznej; komunikacja Kościoła i duszpasterstwo parafialne w kontekście przemian.
    Biskupi przypomnieli, że troska o małżeństwa i rodziny jest priorytetem duszpasterstwa. Małżeństwa oparte na miłości, wzajemnej pomocy, wzmocnione łaską oraz otwarte na życie są naturalnym środowiskiem wzrostu oraz darem dla Kościoła i społeczeństwa. W duszpasterstwie potrzeba nade wszystko pozytywnego przekazu o pięknie życia małżeńskiego i rodzinnego.
    W czasie obrad przedstawiono aktualny stan prac nad dokumentem dotyczącym formacji do kapłaństwa „Ratio institutionis sacerdotalis pro Polonia?. Dokument po zatwierdzeniu przez Zebranie Plenarne KEP został przesłany do Kongregacji ds. Duchowieństwa. W procesie wdrażania go w życie konieczne będzie uszczegółowienie takich kwestii jak: czas propedeutyczny, czas pastoralny, kryteria rozeznawania, rola nauk pomocniczych i inne.
    Biskupi przypomnieli, że nie można zarzucać braku szacunku dla Eucharystii osobom pragnącym z różnych powodów przyjąć z wiarą i czcią Komunię Świętą na rękę. Stolica Apostolska uznaje ten sposób udzielania wiernym Ciała Pańskiego za godziwy.
    Po raz kolejny Pasterze Kościoła w Polsce dziękują wszystkim zaangażowanym w walkę z koronawirusem oraz za pomoc chorym i potrzebującym. Wobec narastającej liczby przypadków zachorowań, proszą o dalszą pomoc i wzmożoną modlitwę, zwłaszcza w październiku – miesiącu modlitwy różańcowej. Apelują też o stosowanie się do zaleceń sanitarnych.
    W niedzielę 11 października obchodzimy XX Dzień Papieski pod hasłem „Totus Tuus”. W całej Polsce odbywa się zbiórka na rzecz stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Biskupi dziękują za wsparcie tego szlachetnego dzieła.

Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce – obecni na Zebraniu Plenarnym – włączyli się w dziękczynienie archidiecezji łódzkiej i z miejsc związanych ze św. Faustyną Kowalską i św. Maksymilianem Marią Kolbe udzielają Polakom w kraju i za granicą pasterskiego błogosławieństwa.

Podpisali Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce
obecni na 387. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski

Łódź – Pabianice, 5 i 6 października 2020 roku

za:www.idziemy.pl