„Prześladowania nie wiążą się tylko z radykalnym islamem. Kościół łatwo uczynić winnym, gdy to władza sobie nie radzi. Nienawiść jest wtedy kierowana przeciwko wierzącym, a żaden reżim łatwo nie odda władzy. To przykład z Ameryki Łacińskiej” – mówi ks. prof. Waldemar Cisło z PKWP w Międzynarodowym Dniu Pamięci o Ofiarach Aktów Przemocy ze względu na Religię lub Przekonania.

Pomoc Kościołowi w Potrzebie zwraca uwagę, że choć to ONZ stoi za ustanowieniem dzisiejszego dnia, to wciąż niewiele zmieniło się jeśli chodzi o reakcję społeczności międzynarodowej wobec trwających prześladowań chrześcijan. Ks. prof. Waldemar Cisło wyjaśnia, że przemoc wobec wierzących przybiera różne formy. Dotyczy m.in. Afryki, gdzie w regionie Sahelu i krajach sąsiednich szybko rozwijają się grupy dżihadystyczne. Ma to poważne konsekwencje nie tylko dla chrześcijan, ale także dla wzrostu całych narodów.

W Burkina Faso Kościół przez dziesięciolecia dbał o rozwój społeczny, edukację i zdrowie. Obecnie nie jest w stanie prowadzić żadnej działalności, ani humanitarnej, ani duszpasterskiej, poza stolicą. W niemal całym kraju uniemożliwiają to grupy terrorystów – zauważa ks. prof. Cisło.

W ostatnich miesiącach na sile przybrały prześladowania chrześcijan w Nigerii. Od początku roku porwano tam 18 księży, z czego 4 zostało zamordowanych. W stanie Kaduna tylko w czerwcu w kościołach zmasakrowano ponad 40 niewinnych osób. Przemoc motywowana religijnie, choć związana też z walką o zasoby i rywalizacją etniczną, nie omija stolicy. W Abudży terroryści przeprowadzili kilka ataków. W maju dotarły do nas dramatyczne doniesienia o śmierci jednej ze studentek z Sokoto,  ukamienowanej i podpalonej przez kolegów za rzekome wysłanie obraźliwych wiadomości o Mahomecie.

Grupy ekstremistyczne w 12 krajach afrykańskich zmusiły do ucieczki 15 milionów ludzi. Na świecie rośnie też przemoc seksualna wobec mniejszości religijnych, czego przykłady widzimy w Pakistanie i Egipcie. Ofiarami są najczęściej niepełnoletnie dziewczęta, zmuszane do małżeństw z muzułmanami i przejścia na islam. Według PKWP, nasilają się prześladowania w Ameryce Łacińskiej. W ostatnich tygodniach dramatyczne informacje docierały do nas z Nikaragui. W ciągu czterech lat doszło tam do 190 ataków i profanacji. Podpalono katedrę w Managui, dokonywano zamachów na duchownych, zamykano katolickie media i wydalono Misjonarki Miłości Matki Teresy. W Meksyku, Kolumbii, Argentynie i Chile grupy ekstremistyczne próbują wykluczyć wierzących z życia publicznego.

Prześladowania nie mają związku wyłącznie z radykalnym islamem. Gdy przyjrzymy się poszczególnym krajom i reżimom, które chcą je kontrolować, zauważamy, że nikt łatwo nie chce oddać władzy. Dlatego nienawiść i złość próbuje się ukierunkować przeciwko Kościołowi. Biskupi i księża stają się wtedy obiektem ataków. Przy poważnym problemie rządu to Kościół jest pierwszym winnym
– wyjaśnia ks. prof. Waldemar Cisło.

Dyrektor sekcji polskiej PKWP zauważa, że w krajach, w których chrześcijanie są prześladowaną mniejszością, zawsze „wołają, byśmy to my byli ich głosem”. „Jeśli my nie będziemy o tym mówić, to ich dramat zostanie przemilczany” – zauważa. Wykładowca UKSW tłumaczy, że Europa, choć chętnie mówi o wolności i równości, pozostaje głucha na tych, których „krzyk nieustannie woła do naszych sumień”. „Kiedy w trakcie Arabskiej Wiosny Koptom w Egipcie groziło dosłownie wyrżnięcie, bo Bractwo Muzułmańskie obrało ich sobie za cel, niestety nie spotkało się to z wielką uwagą elit europejskich” – dodaje.

Przemilczeniu dramatu prześladowanych – jak zauważa Pomoc Kościołowi w Potrzebie – towarzyszy ograniczanie wyrażania przekonań religijnych w przestrzeni publicznej, co dzieje się w liberalnych demokracjach. Poglądy religijne, gdy są sprzeczne z nowymi agresywnymi ideologiami świeckimi, próbuje się uznać za przestępstwo.

Jak zauważa ks. prof. Waldemar Cisło, naszą największą tragedią może stać się obojętność wobec prześladowań, choć skala zjawiska – wyjaśnia – nie przybiera już takich rozmiarów, jak jeszcze kilka lat temu.

"Każda śmierć ze względu na wiarę to jedna śmierć za dużo” – mówi. Podkreśla, że „stały przedstawiciel Ojca Świętego przy ONZ kilka lat temu przedstawił raport, gdzie – według opracowania Stolicy Apostolskiej – 150 tys. chrześcijan ginie za wiarę w ciągu roku”. To oznacza, że co 3 minuty ktoś umiera, bo wierzy w Chrystusa. „Trzeba o tym mówić. Trzeba się upominać– podsumowuje ks. prof. Cisło.

W Międzynarodowym Dniu Pamięci o Ofiarach Aktów Przemocy ze względu na Religię lub Przekonania (ustanowionym przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 28 maja 2019 r.), międzynarodowe Papieskie Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie (ACN International), katolicka organizacja wspierająca prześladowanych i cierpiących chrześcijan w ponad 140 krajach, zwraca uwagę na kilka ważnych kwestii, o których warto pamiętać przy tej okazji:

1. Brak międzynarodowej reakcji na niezliczone islamskie komórki terrorystyczne w Afryce. Szybki rozwój zbrojnych grup dżihadystycznych w regionie Sahelu i krajach sąsiednich, ale także w południowo-zachodniej części kontynentu, jest jednym z najpoważniejszych problemów, z jakimi boryka się świat. Wśród międzynarodowych obaw dotyczących licznych konfliktów geopolitycznych w innych miejscach, zmian klimatycznych i katastrof ekologicznych, PKWP ubolewa, że zbyt często zapomina się o ofiarach przemocy na tle religijnym w Afryce.

2. Zagrożenie dla wolności religijnej w regionie Sahelu ma poważne konsekwencje nie tylko dla członków zagrożonych grup religijnych, ale dla wzrostu i rozwoju całych narodów. Dobitnym przykładem jest Burkina Faso, gdzie przez dziesięciolecia Kościół katolicki miał ogromny wpływ na społeczeństwo obywatelskie poprzez swoją ważną pracę w dziedzinie rozwoju społecznego, edukacji i zdrowia, jednak obecnie poza stolicą nie jest w stanie prowadzić żadnej pracy społecznej, edukacyjnej, humanitarnej czy duszpasterskiej. Około 80% kraju jest niedostępne ze względu na obecność grup dżihadystów.

3. Spirala przemocy w Nigerii. Kraj o największej populacji w Afryce doświadcza bezprecedensowej skali przemocy na tle religijnym, która, jak ostrzega PKWP, jeśli społeczność międzynarodowa nie zjednoczy się, by zająć się tymi problemami i poszukać dla nich rozwiązań, może się jeszcze pogorszyć. Lista najnowszych przypadków przemocy ciągnie się w nieskończoność. Tylko w czerwcu br. w kościołach katolickich w stanie Kaduna zostało zmasakrowanych ponad 40 niewinnych osób, a od początku roku porwano co najmniej 18 księży, z których czterech zostało zamordowanych. W maju doszło do zabójstwa Debory, studentki uniwersytetu w Sokoto, która została ukamienowana i podpalona przez swoich kolegów za rzekome wysłanie obraźliwych wiadomości o Mahomecie. Ostatnio terroryści przeprowadzili kilka ataków w Abudży, stolicy kraju. Należy stwierdzić, że przemoc jest często spowodowana walką o zasoby lub rywalizacją etniczną, niemniej jednak religijne motywy ataków grup ekstremistycznych są wyraźnie coraz częstszym czynnikiem.

4. Miliony przesiedleńców i uchodźców. Wiele ofiar przemocy prowokowanej przez ekstremistów religijnych musiało uciekać ze swoich rodzinnych stron. PKWP szacuje, że w 12 krajach afrykańskich określonych w Raporcie „Wolność Religijna na świecie 2021” jako doświadczające poważnych prześladowań religijnych, przesiedlonych jest obecnie ponad 15 milionów ludzi.

5. Niepokojący wzrost stosowania przemocy seksualnej wobec mniejszościowych grup religijnych, w tym porwań oraz przymusowych małżeństw i konwersji w krajach takich jak Pakistan i Egipt, stanowi poważny i rosnący problem, którego świat nie może ignorować. Zdecydowana większość ofiar to nieletnie kobiety.

6. Niepokojący wzrost ataków na tle religijnym w Ameryce Łacińskiej, na czele z Nikaraguą, gdzie w ciągu niespełna czterech lat Kościół katolicki doświadczył ponad 190 ataków i profanacji, w tym podpalenia katedry w Managui, zamachów na duchownych, zamknięcia katolickich mediów i wydalenia Misjonarek Miłości Matki Teresy. W krajach takich jak Meksyk i Kolumbia, a także w Argentynie i Chile, grupy ekstremistyczne starają się uciszyć głosy przywódców Kościoła i ograniczyć swobodne wyrażanie się grup wyznaniowych na forum publicznym.

7. Narzucanie nowych agresywnych ideologii świeckich. W niektórych liberalnych demokracjach rośnie ograniczanie wyrażania przekonań religijnych w przestrzeni publicznej poprzez liczne przypadki nietolerancji i dyskryminacji grup religijnych, głównie chrześcijan oraz próby uznania za przestępstwo tradycyjnych poglądów religijnych, gdy są one sprzeczne z nowymi agresywnymi ideologiami świeckimi.

za:idziemy.pl
***
Szatan szaleje! Ma już mało czasu?....
kn