/..../ W tradycyjnym teatrze były trzy sposoby narracji: monolog, dialog i chór. Obecnie, nie licząc pewnej fundacji o mylącej nazwie „Otwarty Dialog”, ta forma komunikacji zanika. A tak na marginesie, podejrzewam że

"Ferdydurke" Witolda Gombrowicza w reż. Magdaleny Miklasz, koprodukcja Teatru Malabar Hotel i Teatru Dramatycznego w Warszawie. Pisze Temida Stankiewicz-Podhorecka w Naszym Dzienniku.

 /.../ Człowiek musi w coś wierzyć. W sowieckiej Rosji wiarę w Pana Boga, zastąpiono w wiarę w Stalina, która przetrwała do dzisiaj. Komunizm na zachodzie usiłował zastąpić wiarę w Boga wiarą w naukę, którą jednak próbował zmanipulować na własny użytek i mamy to, co mamy.

Najbardziej jednak w Polsce niezależni są pisarze. Pisać mogą co chcą, jako że są niezawiśli. Mogą też wydawać swe dzieła własnym sumptem, a później mogą owe książki rozdawać

W Łodzi powstała koalicja wyborcza, która w wyborach samorządowych poprze dotychczasową prezydent miasta Hannę Zdanowską (PO). Koalicję tworzą lokalne struktury PO, SLD, Nowoczesnej, PSL i KOD.

/.../ Zdawać by się mogło, że przy takiej obfitości informacji wszelakich wystarczy umiejętnie dmuchnąć, żeby oddzielić ziarno od plew. Nic bardziej mylnego.

Rok 2017, ustanowiony przez Sejm jako Rok Josepha Conrada Korzeniowskiego, przeminął jakoś bez większego echa. Oczekiwania co do "powrotu na dobre" Conrada do Ojczyzny nie za bardzo się sprawdziły. Przynajmniej jeśli chodzi o teatr.

/.../,dotarliśmy do szokujących materiałów dotyczących seksualnej deprawacji niepełnosprawnych dzieci. Wszystko dzieje się w polskich szkołach.

Bycie Polką jest wyróżnieniem losu. Tylko w naszym kraju cieszymy się szacunkiem, jakiego pozbawione są kobiety innych nacji. Całowanie w rękę, to oczywiście ceremoniał trochę przestarzały, ale trzeba go doceniać nawet w naszych czasach. Rolą

Szanowni Państwo / Jak zapewne wszyscy zauważyli od jakiegoś czasu trwa nie mający precedensu w historii TVP atak na redaktora Michała Rachonia. Dziennikarz, który stał się symbolem niezależności i uczciwości dziennikarskiej spotyka się z coraz większymi problemami ze strony tych, którzy powinni go chronić i pomagać.

"Don Giovanni" Wolfganga Amadeusza Mozarta w reż. Ryszarda Peryta, Polska Opera Królewska w Warszawie. Pisze Temida Stankiewicz-Podhorecka w Naszym Dzienniku.

/.../ Wystąpienia agenta o wdzięcznej ksywce Bolek, nudzą już chyba nawet najzagorzalszych zwolenników starego komunistycznego porządku i wiernych hasłu: „żeby wszystko było, tak jak było”. Te miliony, które nie stawiły się pod siedzibą sądu świadczą o tym dobitnie.

/.../ W listopadzie ubiegłego roku do Sejmu RP wpłynął projekt nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt. Natychmiast rozgorzała dyskusja. I wcale nikt sobie nie przypomniał, że przykazanie „Nie zabijaj!” dotyczy człowieka. Nie, nie. Posłów porwało zagadnienie zwierząt futerkowych. Bo obrońcy praw zwierząt zapowiedzieli, że

W sobotę po raz pierwszy zorganizowano tzw. „marsz równości” w Opolu. Radykalne środowiska LGBT wyszły na ulicę aby domagać się „małżeństw” homoseksualnych oraz „edukacji seksualnej” we wszystkich szkołach w mieście. Oczywiście z prawdziwą edukacją nie ma to nic wspólnego. Chodzi o rozbudzanie seksualne dzieci i oswajanie najmłodszych z dewiacjami seksualnymi, ukryte pod płaszczykiem zajęć z „tolerancji”.

"Test" Jordiego Vallejo Duarriego w reż. Tomasza Obary w Teatrze Kamienica w Warszawie. Pisze Temida Stankiewicz-Podhorecka w Naszym Dzienniku.

„Niezmiennie kibicuję naszym, nie zawsze się wygrywa” – taki wpis umieścił jeden z moich znajomych na portalu społecznościowym.  Oczywiście, nie zawsze się wygrywa. Ale kibicować można wtedy, gdy ktoś walczy.

Na profilu facebookowym aborcjonistek, które pośredniczą w sprzedaży pigułek poronnych i namawiają kobiety do dokonywania aborcji w domu, pojawił się kolejny propagandowy wpis. Już sam tytuł wywołuje zdumienie: "Osoba w ciąży to nie matka."

Nie zapominajmy że, „w naszym nieszczęśliwym kraju”, jak mawia znany publicysta, działają lobbyści wszelkiej maści. Stosunkowo łatwo rozpoznawalne jest stronnictwo pruskie, bo ich połajanki są protekcjonalne, jak przystoi jaśniepaństwu wobec tubylców.

/.../ Biedni czytelnicy GW i widzowie TVN czują się niedowartościowani. Jeżdżą za granicę i tam mówią po polsku, bo żadnych innych języków nie znają, wstydzą się więc ojczyzny, ale nie nieuctwa. Wstydzą się obrazu Polaka jaki udało się stworzyć ich ukochanej gazecie i telewizji.