Austria przygotowuje projekt wpisania do konstytucji prawa delegalizacji „islamu politycznego”; ta inicjatywa staje się wyrazem paradoksalnej sytuacji w którą Europa wplątała się na własne życzenie: publiczne przyznawanie się do wiary chrześcijańskiej (w szczególności katolickiej) jest traktowane z coraz większą niechęcią a nierzadko i agresją, nagle dochodzi do odkrycia że islam stanowi śmiertelne zagrożenie coraz bardziej przekształcając politykę i społeczeństwa europejskie. 

„Przez ostatnie dziesięciolecia wiele państw europejskich systematycznie odchodziło od swoich chrześcijańskich tradycji, uważając to za wyraz „postępu i nowoczesności”. Ten szkodliwy trend w szczególny sposób naznaczył francuską politykę i obyczajowość”, czytamy na łamach francuskiego dziennika katolickiego „Tribune Chrétienne”. Wiara i modlitwa były sprowadzane wyłącznie do życia prywatnego obywateli Republiki, msze święte z okazji uroczystości narodowych często traktowano jako „wykroczenie przeciwko rozdziałowi Kościoła od państwa”, nawet za wystawienie Bożonarodzeniowej szopki w urzędach miejskich i innych miejscach publicznych merom miast groziły procesy sądowe, Boże Narodzenie nazywano w przestrzeni publicznej „świętami zakończenia roku”, a Wielkanoc – „wakacjami wiosennymi”. Jeśli katolicy zabierali głos w debatach na temat aborcji, eutanazji czy też małżeństwa ii podkreślali przy tym że ich poglądy są nierozłącznie związane z ich wiarą od razu pojawiały się głosy że „katolicy chcą innym narzucać swoją religię”. W momencie kiedy w USA Donald Trump i katoliccy politycy z jego otoczenia zaczęli przywracać chrześcijański porządek rzeczy odchodząc od lewicowej linii politycznej natychmiast pojawiły się głosy o „nacjonalizmie chrześcijańskim” i „politycznej instrumentalizacji religii”. Jak się jednak okazuje Europa konsekwentnie realizując politykę usuwania chrześcijaństwa z przestrzeni publicznej nagle odkryła przerażające konsekwencje tego działania; islam polityczny.   

Wspomniany austriacki projekt – delegalizacja islamu politycznego bynajmniej jednak nie oznacza delegalizacji samego islamu. Muzułmanin który publicznie odprawia modły na ulicach Wiednia czy też Grazu, chodzi do meczetu, obchodzi ramadan czy też wychowuje dzieci zgodnie z zasadami islamu po prostu „korzysta z fundamentalnego prawa wolności wyznania”, podczas kiedy katolik się modli, chodzi do kościoła czy bierze udział w procesji nadal jest postrzegany jako ktoś kto „narzuca swoje poglądy innym”. Nowe austriackie prawo dotyczy jedynie ograniczenia finansowania „organizacji muzułmańskich, które opierając się na prawach szariatu stanowią bezpośrednie zagrożenie dla demokracji”. W tym samym czasie Europa, nie wyłączając Austrii robi wszystko aby chrześcijaństwo – szczególnie katolicyzm – było jak najmniej widoczne i nie miało żadnego wpływu na politykę. Nie da się ukryć że Europa popełniła podwójny błąd; usunięcie chrześcijaństwa z życia politycznego spowodowało że islam po prostu wykorzystał nadarzającą się okazję. I nawet dziś, po dostrzeżeniu skutków własnej polityki Europa nie umie wyciągnąć właściwego wniosku, nie chcąc pamiętać że nowożytne zasady demokracji powstały w oparciu o zasady wiary katolickiej.

za:bialykruk.pl