Pro domo sua

…czyli: we własnym imieniu, albo (ściśle według rzymskiej maksymy): w obronie domu swego.

Dlaczego to tak?...
Dlaczego, że chyba nie ma - od dziesięcioleci - pokolenia, które nie musiało doznać
dotknięcia przez któreś z owych "okryć" omamionego człeka?...

Sam pamiętam czas, kiedy już w szkółce podstawowej musieliśmy dowiadywać się o niezwykłym bohaterstwie "Soso" (to pseudonim późniejszego tow. Józefa Stalina);
o swoistych cudnościach systemu komunistycznego, który nawadniał pustynie,
zbierał plony-obfite!!! - na dawnych nieużytkach...

No i ....w ogóle :-)

Rozpoczął się nowy rok szkolny, wielu uczniów wróciło do wyremontowanych placówek.
W Szkole Podstawowej nr 14 im. Józefa Lompy w czasie wakacji poddano gruntownej modernizacji szatnię.
- Remont szatni odbył się z inicjatywy lokalnej. Nasi kochani rodzice postanowili nas wesprzeć i

Zakończyła się rewitalizacja historycznej XIX-wiecznej nieruchomości oraz podwórka przy ul. Piotrkowskiej 118, której całkowity koszt wyniósł 25 milionów złotych. W odnowionych kamienicach powstaje 14 mieszkań komunalnych, kilkanaście lokali usługowych, dwie pracownie artystyczne oraz biuro Miejskiego Rzecznika Konsumentów.

Pomnik ,,Rzeź Wołyńska” we wsi Domostawa na Podkarpaciu został odsłonięty i poświęcony.

Już po raz siódmy w Parku Poniatowskiego odbył się bieg Pizza Run z Da Grasso.
Do biegu zgłosiło się około tysiąca uczestników w wieku od kilku miesięcy do ponad 80 lat.
- Nie ma bariery wiekowej.
Wystarczy przyjść, bawić się razem z nami i być oczywiście głodnym najlepszej pizzy,
bo to jest najsmaczniejszy bieg w naszym kraju – powiedział pomysłodawca policjant - biegacz Runoholic Dominik Stanek.

Z głębokim bólem przeżywaliśmy śmierć Mateusza Sitka na polskiej granicy.
Kiedy słuchałem wspomnień jego kolegów, przypomniał mi się wiersz Czesława Miłosza z 1945 r. pt. „Naród”.
Poeta napisał w nim, że nasi „Najlepsi synowie pozostają nieznani, Zjawiają się tylko raz jeden, aby umrzeć na barykadach...”

Mijała trzecia godzina wytrwałości. Warunki były nadzwyczaj trudne. Z jednej strony obezwładniający upał,
z drugiej nierówne, wyślizgane podłoże, zmuszające do pełnej koncentracji.
Człowiek za człowiekiem, noga za nogą, centymetr po centymetrze zdobywaliśmy przestrzeń.
Przyklejeni do ściany.
Zwarci.
Zdeterminowani.
Czujni.

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, obchodzona przez Kościół 15 sierpnia, sięga V wieku i jest znana w całym chrześcijaństwie. Od początku dziejów Kościoła istniała żywa wiara, że Maryja „wraz z ciałem i duszą” została wzięta do nieba, a moment śmierci był dla niej rodzajem „zaśnięcia”.

Czasem niespodziewanie mamy możność wysłuchania czyichś zwierzeń lub krytyk.
Często te krytyki dotyczą wiary, religii, Kościoła.

Wpadła mi w ręce powieść, wydana w 1993 r. we Francji; czyta się ją tak, jakby powstała dziś. O takich książkach mówimy, że są „profetyczne”. Autorem jest Jean Raspail. Tytuł: „Siedmiu jeźdźców”. Czas akcji niejednoznaczny: nie wiemy, czy to wiek XIX, czy lata 20. wieku XX. Jesteśmy „gdzieś w Europie”, w upadłym Mieście, które ma za sobą okres wyniszczających zamieszek, barbarzyńskich najazdów i fal emigracji. Z tego, co ongiś stanowiło fundamenty wspólnoty, nic już prawie nie zostało: dogorywa gospodarka, prawo, religia, obyczaje, nawet przyroda.

Wczesne ocieplenie na początku kwietnia i przymrozki, które potem nadeszły, przysporzyły zgryzot plantatorom i właścicielom ogródków. Moi znajomi spod Łodzi pokazywali mi pędy winorośli – zaschnięte i czarne – które nie przetrwały ataków mrozu. Podobnie jak milin (pnący krzew, który latem pokrywa się kaskadą kolorowych kwiatów). U mnie na balkonie ofiarą zimna stał się wysiany wcześnie wilec.

Stowarzyszenie Inicjatywa Rozsądnych Polaków to miejsce, które powstało z myślą wsparcia aktywności społecznej, kulturalnej i gospodarczej mieszkańców Łodzi i województwa łódzkiego. Na jubileuszowe spotkanie z okazji 20-lecia powstania stowarzyszenia przybyli zaproszeni goście i wolontariusze, którzy wspomagają i uczestniczą w licznych działaniach organizacji.

Siedziba Konsulatu Republiki Albanii przy ul. Gdańskiej 107 staje się na mapie Łodzi nowym ośrodkiem kultury. Jesteśmy zmęczeni drapieżnością dni i czasów. Dzisiaj daje się wyczuć jak bardzo pragniemy zanurzenia się w to, co piękne. Aktualnie w sali wystawowej konsulatu możemy podziwiać obrazy Janusza Andrzeja Reszki. Prace artysty znajdują się w zbiorach prywatnych i muzeach w wielu krajach na świecie m.in. w

24 czerwca 2024 r. w Łódzkim Urzędzie Wojewódzkim odbyło się uroczyste wręczenie odznaczenia państwowego.
Wojewoda łódzki Dorota Ryl, w imieniu prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Andrzeja Dudy,
za wybitne osiągnięcia na polu działalności charytatywnej i społecznej, odznaczyła Jerzego Kazimierza Misia Srebrnym Krzyżem Zasługi.

   Na terenie Spółdzielni Mieszkaniowej „Śródmieście” między ul. Piotrkowską a ul. Sienkiewicza na wybiegu dla psów powstaje mural.

Już po raz drugi obchodzono Dzień Wspólnoty Kościoła Łódzkiego, który rozpoczęła Msza św. w Archikatedrze Łódzkiej pod przewodnictwem kard. Grzegorza Rysia.
Po liturgii wszystkich uczestników spotkania zaproszono na zalewajkę i pyszne ciasta.
Na Placu Katedralnym prezentowały się stowarzyszenia, ruchy i szkoły katolickie oraz parafie.
Dla chętnych była możliwość zwiedzania Muzeum Archidiecezjalnego oraz odwiedzenia Wyższego Seminarium Duchownego, po którym oprowadzali klerycy.

Tak, Kolego!
- Góry to był ongiś nasz żywioł;
w lecie - kiedy musiałem Cię gonić -  boś wcześniej wysmyknął się chytrze z pokoju w schronisku
(zapewne, aby nie było potrzeby konkurenckiech szpanów :-)  ) - no i  w zimie...

            W Instytucie Europejskim w Łodzi odbyła się prezentacja najnowszej książki Konrada Witolda Tatarowskiego, profesora Uniwersytetu Łódzkiego, pt. „Bieg z przeszkodami. Autoportret w pękającym zwierciadle”. - Pomysł na książkę narodził się bardzo dawno dzięki temu, że miałem dużo zapisków, notatek i grypsów więziennych. To wszystko zebrałem i przedstawiłem w postaci książki. Całość jest cementowana moją pamięcią, narracją pierwszoosobową, czyli ma charakter biograficzny, ale też jest wzbogacona o wiele elementów, które pochodzą z dawnych lat, a także o akta SB, do których udało mi się dotrzeć. Książka obejmuje całe moje życie, które spędziłem na Chojnach, aż po jesień 2023 r. – powiedział autor.

Krótko po zakończeniu drugiej wojny światowej i wyparciu z kraju niemieckich wojsk okupacyjnych,
w Norwegii rozpoczęła się szeroka debata o kolaboracji części społeczeństwa z hitlerowskim najeźdźcą.
Była ona wyrazem woli narodu, który – po czterech latach okupacji – chciał rozliczyć się ze zdrajcami ojczyzny.
W trakcie tej dramatycznej walki o (niedawną) prawdę i o (przyszłą) pamięć Norwegia zdecydowała się odrzucić taryfy ulgowe i „nie brać jeńców”.