Einstein pisał: „Moja religia składa się z pokornego podziwu dla nieograniczonego, najwyższego Ducha, który objawia siebie samego w najdrobniejszym szczególe, możliwym do pojęcia naszym słabym i niedoskonałym umysłem.“

Już na dworach wielkich władców nie brakowało intelektualistów wykształconych w kościelnych szkołach, którzy wykorzystywali zdobytą wiedzę, dostarczając argumentów przeciw Kościołowi. Na przestrzeni wieków zjawisko to regularnie się powtarzało. Posłuszni, dyspozycyjni, sprzedajni nie byli sługami prawdy, ale kreatorami kłamstwa.

W rozmowach towarzyskich, w radiu, w telewizji, w prasie, daje się zauważyć wypowiedzi, w których zastanawia podkreślanie przynależności religijnej. Dlaczego się to czyni?

Jeśli nie będziemy wierzyć w istnienie diabła, prędzej czy później nie będziemy wierzyć w istnienie Boga.

Czystość nie oznacza odrzucenia  płciowości, ale jest siłą duchową, która nas broni przed egoizmem i agresją.