Siostry Urszulanki i przedstawiciele Zakonu Rycerskiego Świętego Jerzego Męczennika spotkali się w Jagiellońskim Ośrodku Kultury w Łodzi z uczniami Gimnazjum im. Świętej Urszuli Ledóchowskiej z Czarnego Boru z Litwy.

No właśnie-w co?... Mam tu na myśli coś odleglejszego niźli wiązanie przyczynowo-skutkowe kaca z wczorajszą balangą.  Niechby nawet pod „tradycyjnego” „opłatkowego” śledzika. Ale to tak na złośliwy marginesiku…
No, więc - w co?

Napisałem „w tym kraju” Kolego, żeby nie odstawać od narracji dopuszczonej do konsumpcji…powiedzmy… postępowo intelektualnej.

To były niecałe cztery dni pobytu i trzeba było codziennie przed południem grać spektakle w szkołach.
Popołudniowe zwiedzanie stolicy Litwy „w biegu” musiało więc polegać na stanowczej selekcji tego, co chciało się zobaczyć, a resztę musiały załatwić opowieści zaprzyjaźnionych litewskich Polaków.

Są zjawiska na tym padole, które umykają- bywa-normalnej logice. Również w wypowiedziach wzmożonych czemuś opozycyjnie „polityków”.
Normalnej, ponieważ bywa też inna – postępowa, dostosowana do potrzeby chwili (pamiętamy ów słynny skecz z filmu Barei „Miś”, w którym entuzjasta deklarował: Ja wam zawsze wszystko wyśpiewam!..)

 Otrzymałem od znajomej osoby ciekawą pocztę. Były to zapiski zatroskanej mamy, która opisywała dzieje swego ukochanego, bardzo zdolnego technicznie syna, który nieomal niepostrzeżenie został wciągnięty w tak zwane „złe towarzystwo” (jak to się kiedyś mówiło) i włączony w praktyki homoseksualne.

Stary, znany, antyteizm - ten sam od wieków chociaż przybiera różne maski. /.../ Nachalna i zmasowana propaganda antychrześcijańska - a praktycznie antykatolicka -  wie, że zagarnie czasowo ten, kto trafi w możliwość masowej percepcji.

Kolego, w pierwszych słowach należy postawić podstawowe zagadnienie wynikające z waszego postępowego ducha czasu: Czy masz już na oku „partnera” – ślubnego oczywiście – coby nie odstawać od "tryndu" nakazanego przez partię? :-)
A tak między nami- dlaczego lewi tak usilnie idą w tym kierunku? Nawet wasze kobitki mają was już dosyć z jakichś… hmmm… przyczyn słabości?...To byłoby jakieś wyjaśnienie…

- Kto Ty jesteś?
- Polak mały!

- Jaki znak Twój?
- Orzeł biały!

- Czym jest Polska?

Ciągły zgiełk męczy, rozdrażnia, upośledza fizycznie i psychicznie. Do pylistej odmiany hałasu -szumu - przyzwyczaić się łatwiej, aczkolwiek skutki życia w takim środowisku są równie groźne, choć objawiają wolniej. Człowiek tracąc możliwość regeneracji psychiki jaką daje strefa ciszy, harmonii, kontemplacji, staje się znerwicowany, ma mniejszą zdolność skupienia, pogłębionej refleksji, a tym samym rozwijania zdolności intelektu dla obmiatania umysłu z tysięcy impulsów informacyjnych, którymi zasypuje nas codzienność. Kształtując postawy. I charaktery.

Gdzieś tak pod koniec lat 50.ych XX wieku pojawiłem się po raz pierwszy w moim życiu w budynku przy Piotrkowskiej 137.To dawny pałac przemysłowca Juliusza Kindermanna, którego budowę ukończono w 1907 roku.
Piękna fasada frontowa. U góry wijąca się mozaika. Chyba jedyna przy tej głównej ulicy miasta. A może i jedyna w Łodzi.

Z tezą, że Polska to chory kraj wystąpiła niedawno w Internecie (www.polskatochorykraj.pl) Okręgowa Izba Lekarska w Warszawie (imienia profesora Jana Nielubowicza, prekursora przeszczepień nerki w Polsce oraz byłego rektora medycznej warszawskiej uczelni) a poparły ją izby wojewódzkie, jak np.:

Muzyka Stanisława Moniuszki, piękna, dotykająca ludzkich serc i czyniąca je bardziej wrażliwymi, królowała na X Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym „Słowo i Muzyka u Jezuitów”. Patronat honorowy nad festiwalem objął Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda. (zob. foto)

Widowisko imponujące inscenizacyjnym rozmachem, ilością zaangażowanych środków artystycznych i liczbą uczestników zrealizowane zostało 24 X br. w Katolickiej Szkole im. Błogosławionych Dzieci z Fatimy w Łodzi. Wystąpili młodzi aktorzy z kół teatralnych, szkolny chór, nauczyciele oraz artyści i muzycy zawodowi. Łódzka placówka działa w strukturze częstochowskiego Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich, które

Jakież to proste
Dzień ciemnieje
Serce zwalnia zadziwione
I powolnieje
Powolnieje
Od obowiązku uwolnione

Droga przebyta niknie w dali
Wieczność otwiera swe ramiona
I tylko trochę boli jeszcze
Samotność bliskich poraniona

„Kościół podejmując dialog nie przestaje być jedyną instytucją zbawczą- jest i będzie jak arka Noego, która jedyna ocalała z potopu. Uzupełnieniem tych rozważań niech będzie zapoznanie się z nauką o różnorakiej przynależności do Kościoła w Konstytucji dogmatycznej o Kościele „Lumen Gentium” (KK, 14-17)”

•Zbliża się uroczystość beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego kard. S. Wyszyńskiego.
W wielu środowiskach kościelnych podejmowany jest namysł nad tym, kiedy – pod jaką datą –będzie obchodzone liturgiczne wspomnienie nowego Błogosławionego?

Katolicki dziennikarz. Katolicka redakcja. Katolickie media.
Dlaczego stosujemy ów wyróżnik - „katolicki”?...

Czy ma on być sygnałem, iż na tym obszarze nie obowiązuje wszechobecna moda na pośpiech, nonszalancja, powierzchowność, kryteria „jakości ze znajomości”? Czy tutaj nie doświadczymy efektów uwikłania w gry przeróżnych interesików

ASTORGA. Widać już wieże Astorgi. Miasto oglądałem wcześniej wielokrotnie i za każdym razem sprawia mi ono wielką radość. Od młodości tak właśnie wyobrażałem sobie miasta hiszpańskie: niewielkie, ciche, nieco senne, opasane murami, pełne zabytków, położone na lekkim wzgórzu w krainie pagórkowatej. I te bezkresne

LEÓN. Kolejny raz w objęciach gotyku! Przed katedrą znalazłem się w porze, kiedy miasto dopiero  budziło się ze snu nocnego, w chwili, gdy słońce wystrzeliło ponad linię horyzontu, rozpalając  w mieście wszystko do czerwoności topionego żelaza. Trwało to moment. Na otwarcie kościoła trzeba było czekać jeszcze godzinę