W przekazie JE ks. bp. Adama Lepy - między innymi w wydanej ongiś książce „Media a postawy”, również w wykładzie inauguracyjnym skierowanym do uczestników radiowego kursu dziennikarskiego Studium im. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Toruniu, kładziony był konsekwentnie nacisk na wskazanie, przypomnienie, iż dziennikarz, powinien być również nauczycielem. Nauczycielem rozumnego, racjonalnego, pojmowania rzeczywistości i kształtowania głęboko ludzkich postaw.

15 października 1969 r. około godz. 15.00 zmarł w opinii świętości Sługa Boży Ojciec Anzelm Gądek OCD, założyciel Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus. Miejscem przeżywania 50 rocznicy Jego śmierci był kościół Ojców Karmelitów Bosych w Łodzi przy ul. Liściastej 9.

Do Bazyliki Archikatedralnej zaproszono Strażników Dzwonu Serce Łodzi, aby dokonali inspekcji. Strażnicy to grupa dzieci z Kościołów: katolickiego, luterańskiego, prawosławnego i gminy żydowskiej.

Dodałem słowo „nieustające”, ponieważ owa przypadłość jest elementem stałym przy pewnym stopniu rozwoju duchowego i intelektualnego. Rozwoju, bądź… No, mniejsza – nie jestem ani lekarzem... ani egzorcystą…
Charakterystyczne jednak bywa stała awersja do sacrum, do Kościoła, ze szczególnym wskazanie na katolicki… Jakby z pradziejów – chociażby z Sodomy i Gomory – brała owe wzmożenia w ofensywie piekielnego „postępu”…

Pytasz, jak widzę nowe pomysły – wiośniane, letnie, jesienne i inne wzmożenia quasi polityczne?  Pytasz, dlaczego tak ironicznie potraktowałem kilkakroć gadające głowy w tvp?

Mądrość - to umiejętność sięgania do najgłębszych przyczyn pojawiających się skutków oraz wykorzystania jej na  obszarze wolnej ludzkiej woli. Z tego daru przychodzi zdawać osobisty rachunek. Nieunikniony. Wcześniej czy później.
Czy jest więc mądrością uciekanie od

Mszą świętą w kościele wojskowym pw. św. Jerzego w Łodzi rozpoczęła się uroczystość inwestytury dam i kawalerów do Zakonu Rycerskiego św. Jerzego Męczennika. Liturgii przewodniczył ks. por. dr Stanisław Pawłowski, pełniący obowiązki administratora parafii. Na uroczystość przybyli nie tylko goście z kraju, ale także z zagranicy.

Nad tym co było i minęło, a co jest teraz obecnie. Czasem warto porównać i zastanowić się nad zmianami.

Refleksja pierwsza

Na przełomie roku 1963/64 byłem w Paryżu i mieszkałem jakiś czas w bursie szkoły języka francuskiego Alliance Française.

Słucham gorącej dyskusji w otwartym studiu TVP, w której pada – kolejny raz uporczywie i ekspresyjnie z ust jakiegoś młodego lewaka: „Jestem osobą niewierząca!”
(Nieraz wyjaśniałem, że pojęcie „lewak” nie jest tożsame z „lewicowiec”. Przynajmniej ja tak tego nie łączę. Mimo usilnych nieraz starań dziwnych osobników, do zawieszania sobie takich wizytówek na młodych piersiach.) Ale ad rem

Kwiaty polne i ogrodowe otoczyły ul ustawiony przed ołtarzem, a na żyrandolach zawisły pszczoły. W takiej niecodziennej scenerii przypominającej ukwieconą, pachnącą łąkę, w kościele p.w. św. Apostołów Piotra i Pawła w Łodzi została odprawiona Msza św. dziękczynna z okazji VIII Wojewódzkiego Święta Pszczoły.

Decyzją władz (Rektora?) Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu został zawieszony na trzy miesiące prof. Aleksander Nalaskowski, który w felietonie prasowym ośmielił się skrytykować marsze LGBT.
Podniósł się krzyk oburzenia!
- Czy słuszny?...

W kwestii gender szczery do bólu.
- "Jakiej jest pan płci"?
- Mieszkowski: "Ja nie wiem"(za: https://niezalezna.pl/287765-w-kwestii-gender-szczery-do-bolu-jakiej-jest-pan-plci-mieszkowski-ja-nie-wiem)
W tytule użyto słowa „rewelacyjne” z pewnym wahanie, ponieważ

Jakże słowa te są prawdziwe mogliśmy się przekonać przebywając w sierpniu w czasie wakacji w Dusznikach-Zdroju z wnukami 4-letnim Tomkiem i 8-letnim Mateuszem.
Zagospodarowany na pięciu hektarach Park Zdrojowy wita gości starymi bukami, lipami, a także pięknymi kwiatami. To tutaj znajduje się

>> „Karpie bijem” to historia agresywnego wiejskiego kmiota, który nie przepuści zarówno żywemu, jak i martwemu. /…/  – mówi Andrzej Pilipiuk.<< (https://www.gazetapolska.pl/20300-problemy-z-karpiami-i-adolfem-hitlerem)

Marszałek Śmigły –Rydz,
Nasz drogi, dzielny wódz,
Gdy każe, pójdziem z nim, Hitlera tłuc.

Część tekstu tej piosenki oraz jej marszową melodię pamiętam z pierwszej połowy 1939 roku, gdy była śpiewana przez kolegów w męskiej prywatnej szkole powszechnej (dziś nazywanej podstawową) przy Społecznym Gimnazjum i Liceum w Łodzi przy ulicy Pomorskiej 105

"Cokolwiek czynisz, czyń roztropnie i patrz końca" ("Quidquid agis prudenter agas et respice finem" - anonimowa myśl pochodząca ze Średniowiecza)
Z satysfakcją napisałem >Średniowiecze< z dużej litery, oddając i w ten sposób hołd czasom, w których bardzo poważnie traktowano człowieczeństwo i sens żywota. Bajecznie kolorowe, roztańczone i rozśpiewane, wzlatujące ku niebu strzelistym gotykiem katolickich katedr, ustanawiające uniwersytety, organizujące sensownie życie, czujne na zakusy piekieł Średniowiecze. (Co nie znaczy, że wolne od grzeszności.)

Ruszyłem na zwiedzanie miasta. Intrygowało mnie miejsce, gdzie stał jeden z największych i najsławniejszych klasztorów hiszpańskich - San Facundo.
Gdzieś tu musi być – zgadywałem – nie mógł przecież przepaść tak po prostu, bez śladu.  Zapytałem o to mężczyznę, który po otwarciu kłódki właśnie zdejmował łańcuch z furtki prowadzącej na rumowisko.

Takie tempo towarzysze, że nie ma czasu załadować! To stary wic (może z filmu Barei?…) obrazujący pewne wzmożenia. Ongiś w budowie nowego ustroju. A teraz?...
A i owszem – tempo utrzymują wypróbowani przodownicy. Teraz w kleceniu nowej mody. I nadal „nie ma czasu” na przemyślenie sensu tego, co się robi, w czy - aktywnie bądź biernie - uczestniczy, czemu poddaje...

A w łagodniejszej wersji – słabomyślności. No, bo zastanówmy się - skoro NIC nie było, to co mogło wybuchną?
Co mogło eksplodować, w dodatku tak skutecznie, żeby powstał ów pra-kosmos?...

W ostatniej chwili wyłoniła się niespodziewanie Calzadilla de la Cueza, od jakiegoś czasu zapowiadana widokiem samotnej wieży na wzgórku. Wieś jest uboga, ukryta przed światem w głębokiej niecce, otoczona polami słoneczników. Kolejny raz spotykam tu Marcina z Tours, bo jemu został dedykowany ubożuchny kościółek, cały z cegły, bo  Palencia jest cała ceglana, nie z kamienia, komu by przyszło do głowy transportować kamień z dalekich gór.