Od dawna mówiono, że XXI wiek będzie wiekiem biologii. Jednak postęp nauki nie zawsze idzie w parze z dobrem człowieka. Znamienne, że właśnie bioetyka stała się terenem, w którym kwestionuje się  prawdę o osobie ludzkiej, ukazuje zniekształcony obraz człowieka, pozbawionego godności. Istota ludzka spostrzegana w kategoriach korzyści zostaje poddana różnorodnym formom  manipulacji według założeń utylitaryzmu. Te zafałszowane ujęcia rodzą potrzebę ich gruntownej analizy i  krytyki oraz stymulują wypracowanie ujęć obiektywnych.  Przykładem takiej obiektywnej syntezy jest bioetyka wypracowana przez włoskiego uczonego,  biskupa Elio Sgreccii. Jest on autorem fundamentalnych dzieł tłumaczonych na liczne języki, dotyczących zagadnień bioetycznych, etyki lekarskiej, duszpasterstwa służby zdrowia i rodzin.
U podstaw jego koncepcji bioetyki znajduje się ogromne bogactwo filozoficznego dziedzictwa Zachodu, które dochodzi do szczytu w personalistycznej wizji człowieka, ukazanego w całym jego bogactwie,  godności, zdolności do ofiarnej miłości i poświęcenia dla innych. W tej perspektywie człowiek spełnia się w poznawaniu i wolności, a następnie w miłowaniu i ofiarowywaniu siebie samego.  Elio Sgreccii proponuje personalizm ontologicznie podbudowany, w którym człowiek jest ujmowany zgodnie z prawdą o jego naturze, o nim samym. Dobrze się stało, że wielkie dzieło życiowe bpa Sgrecci zostało udostępnione środowisku polskich badaczy przez ks. dra Jana Wolskiego, wykładowcę teologii moralnej UKSW i WSD w Łodzi. Prezentując dorobek włoskiego uczonego ks. Doktor wprowadza czytelników w centralne problemy, tematy i kontrowersje współczesnej bioetyki. W swojej pracy, która stanowi zarazem rozprawę habilitacyjną Autor ukazał  kontekst narodzin bioetyki, jej rozwój, oraz główne ośrodki. Poza aspektami metodologicznymi ks. Wolski przedstawił modele bioetyki konkurencyjne wobec bioetyki personalistycznej. Bardzo cenne jest ukazanie najodpowiedniejszych kryteriów oceny w bioetyce oraz  wartości, na których powinna być ona budowana. Autor  odpowiada także  na ile koncepcje antropologiczne i personalizm w ujęciu E. Sgrecii  może stać się punktem odniesienia i podstawą w refleksji bioetycznej. Analiza jego koncepcji  ukazuje integrującą funkcję bioetyki personalistycznej. Przejawia się ona w zdolności do reorientacji koncepcji „jakości życia”, otwiera bioetykę na teologię i służy dobru „przyszłych pokoleń”.
Prezentowana praca  stanowi cenny wkład w polską myśl teologiczno-moralną. Rozprawa dostarcza także ciekawych i przekonywujących argumentów w aktualnie toczącej dyskusji, sporze o właściwą koncepcję człowieka, jego tożsamość i perspektywy.  Stanowi oryginalny i wartościowy wkład do współczesnej refleksji bioetycznej



Ks. Jan Wolski, Bioetyka w perspektywie personalizmu. Studium w świetle myśli naukowej biskupa Elio Sgreccii”,
Łódź 2008