"Nigdy tak wielu nie miało wytoczonych tak wielu procesów przez tak niewielu" – parafrazą najsłynniejszego zdania II wojny światowej, wypowiedzianego przez Winstona Churchilla, Tomasz Sakiewicz skwitował dziś działania Donalda Tuska i jego akolitów. I choć lider Platformy Obywatelskiej suto słał pozwy do niewygodnych mediów, to osobistego stawiennictwa nie brał pod uwagę.

Członek Knesetu Icchak Pindrus z konserwatywnej koalicji Degel HaTorah i Agudat Yisrael powiedział, że gdyby to od niego zależało, nie tylko odwołałby tak zwane marsze równości w całym kraju, ale także zlikwidowałby cały ruch LGBT, który uważa za największe zagrożenie dla państwa.

Środowiska LGBT uparcie skarżą się całemu światu na rzekomą dyskryminację. Fakty temu całkowicie przeczą, o czym świadczy m.in. decyzja gdańskiego sądu, który umorzył sprawę za parodię procesji Bożego Ciała podczas parady LGBT z 2019 r.Według sądu zachowanie oskarżonych wpisywało się w konwencję parady i nie miało na celu obrazy uczuć religijnych, a obrzędy takie jak procesja same w sobie nie są przedmiotem czci.

O swoim powołaniu, drodze do kapłaństwa i posłudze w parafii, seminarium, o pracy w mediach - tygodniku katolickim Niedziela, Radiu Maryja oraz o Ramzesie, który jest nieodłącznym przyjacielem opowiada w wywiadzie udzielonym portalowi Archidiecezji Łódzkiej ksiądz profesor Waldemar Kulbat, który w tym roku obchodzi jubileusz 55. rocznicy Święceń Kapłańskich.
Pełny zapis wywiadu w wersji video http//www.archidiecezja.lodz.pl/aktualnosci/2023/06/ks-prof-waldemar-kulbat-w-55-rocznice-swiecen-kaplaskich-wywiad

Po raz kolejny doszło do aktu wandalizmu wobec chrześcijańskiego miejsca w Ziemi Świętej. Tym razem celem stała się Sala Wieczernika na jerozolimskiej Górze Syjon. Izraelskie media poinformowały 18 czerwca, że żydowski mieszkaniec Izraela rzucał kamieniami w zabytkowe witraże i rozbił jeden z nich. Został zatrzymany przez funkcjonariusza sił bezpieczeństwa.

Grupa nastolatków weszła we wtorek do kościoła św. Rocha w Nicei, oblała się wodą święconą, a jeden krzyczał "Allahu Akbar" - muzułmański okrzyk oznaczający w języku arabskim "Allah jest największy".

Wiele lewicowych środowisk grzmi, krzyczy, że sprzeciwia się „państwu wyznaniowemu”, czyli państwu, gdzie prawo cywilne, prawo świeckie w jakiś sposób odwzorowuje chrześcijańskie wartości czy nauczanie Kościoła, ale tutaj mamy do czynienia z próbą narzucenia „państwa wyznaniowego” à rebours – na odwrót.

Sieć amerykańskich kin AMC zdecydowała się odwołać premierę filmu dokumentalnego o gender. Jego twórcy są przekonani, że stało się tak po naciskach organizacji LGBT.
Film „Nie ma drogi powrotnej” zajmuje się niebezpieczeństwami terapii dysforii płciowej i jej długoterminowymi konsekwencjami.

Rodzina to silnik umożliwiający podbój świata,
a zarazem bunkier, w którym można się schronić.                                                                                           Alek Rogoziński

Cytat z książki „Babka z zakalcem” był myślą przewodnią spotkania w Szkole
Podstawowej nr 14 im. Józefa Lompy w Łodzi.

Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe umorzył sprawę przeciwko osobom parodiującym procesję Bożego Ciała podczas parady ruchu LGBT w 2019 r.Demonstranci byli oskarżeni o obrazę uczuć religijnych i znieważenie przedmiotu czci religijnej, czyli przestępstwo z art. 196 Kodeksu karnego.

„Jaśnie Wielmożny Panie Hrabio, w pierwszych zdaniach mego listu spieszę donieść, że wydawało mi się przez lata, iż stoję w pierwszym szeregu walki z faszyzmem. A tu okazało się, że to ja jestem reakcją!”.
Tak mógłby brzmieć nowy list Ignacego do hrabiego w wykonaniu Krzysztofa Daukszewicza. A widzowie mogliby i śmiać się, i płakać.

Dziewięć lat temu, 18 czerwca 2014 r., funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wkroczyli do redakcji tygodnika „Wprost”, chcąc zabezpieczyć komputery i nośniki danych w związku z aferą taśmową. Takie obrazki żywcem wyjęte z działań reżimów na Białorusi i w Rosji miały miejsce dziewięć lat temu, gdy na czele rządu stał Donald Tusk.Ten sam, który dziś broni rzekomo wolności mediów i krzyczy o zagrożeniu praworządności.

„W dominującym nurcie zachodniej sowietologii historia systemu komunistycznego była pokazywana jako zmagania postępowców, którzy chcą liberalizować system z konserwatystami broniącymi jego dogmatycznej interpretacji. Stare roczniki gazet i grubych woluminów mogą wzbudzić zdumienie, kto bywał obsadzany w roli liberała”, pisze na łamach tygodnika „SIECI” Bronisław Wildstein.

Czy dla chrześcijaństwa liczy się tylko wiara? A może jego istota jest tożsama z określoną, wzniosłą etyką? Pytania te sugerują dwie fałszywe odpowiedzi, dwie pokusy, przed jakimi stoją wyznawcy Jezusa Chrystusa, dwie błędne drogi egzystencji chrześcijańskiej.

Co najmniej 52,2 tys. osób zostało zabitych w ciągu ostatnich 14 lat w Nigerii chrześcijan oraz około 34 tys. umiarkowanych muzułmanów. Wielu wierzących – w tym Pius Tabat i Stephen Amos – było także porwanych. Seminarzyści opowiedzieli o swoich traumatycznych przeżyciach.

Obowiązująca na Białorusi represyjna ustawa "O wolności sumienia i organizacjach religijnych" ma zostać jeszcze bardziej zaostrzona.
 Organizacje religijne będą musiały stawić czoła nowym ograniczeniom i kontroli ze strony władz. Zagrożone może być nawet samo istnienie wolności sumienia – informuje telewizja Biełsat.

Odwracanie kota ogonem, ukazywanie rzeczywistości a rebours (czyli „na odwyrtkę”), inwersja demoniczna, „czarny sufit”… Kłamstwo – jakkolwiek je nazwiemy – może przybierać różne formy, mniej lub bardziej wyrafinowane.
Niekiedy w tak ostentacyjny sposób odwraca prawdę o 180 stopni, że człowiek staje zszokowany i bezradny. Ostatnio do kategorii ontologicznej ‘kłamstw paraliżujących rozum’ powrócił „biedny Judasz”.

Jednym z najbardziej deklarowanych motywów niewiary jest cierpienie. Ludzie niewierzący wszystkich czasów zgodnie wskazują na obecność w świecie zła, którego istnienie wydaje się trudne, lub wręcz niemożliwe do pogodzenia z prawdą o istnieniu dobrego Boga. Śmierć dziecka jest straszliwsza niż cała biblioteka ateizmu, pisze teolog o. A. Marananche.

To, co w zdrowych, chrześcijańskich zbiorowościach było przed oczami ludzi ukrywane za drzwiami zakazanych domów schadzek, teraz wylazło z podziemia i zaczyna działać w majestacie prawa. Nielegalne ongiś misteria iniquitatis, gdzie satysfakcja powstaje wskutek deprawowania i poniżania dzieci, wdzierają się podstępem do państwowych systemów oświaty, korzystając ze wsparcia zdobyczy demokracji.

43. Warszawskie Spotkania Teatralne. Pisze Temida Stankiewicz-Podhorecka w „Naszym Dzienniku”.
Pisząc o 43. Warszawskich Spotkaniach Teatralnych, nie sposób pominąć tego, że publiczność już na samym wstępie, u wejścia do Teatru Dramatycznego, została wprowadzona w zasadniczy klimat, główne treści i poziom tegorocznego festiwalu. Otóż na środku sali stoi wyeksponowana pornograficzna rzeźba przedstawiająca żeńskie miejsca intymne i upozowana na figurę Matki Bożej.

Oni śpiewają w innym języku
niż chóry nasze

Dzwony ich biją odmiennym rytmem
na krzyk i ciszę
Inni ich w życie wiodą
nauczyciele
Inaczej zwą swe kierunki świata
inaczej cele

W siedzibie Fundacji „Życie” - Rodzina Wychowanie Patriotyzm przy ul. Jaracza 18 w ramach Republikańskiego Klubu Dyskusyjnego odbyło się spotkanie z udziałem Waldemara Budy ministra Rozwoju i Technologii „Polska w remoncie”.
Podczas spotkania dyskutowano o budownictwie, rozwoju technologii, mieszkalnictwie a także cyfryzacji.

List pasterski Konferencji Episkopatu Polski dotyczący beatyfikacji Czcigodnych Sług Bożych Józefa i Wiktorii Ulmówi ich siedmiorga dzieci

Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu odrzucił kolejną skargę na zakaz aborcji eugenicznej w Polsce. To efekt orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie z którym nie można zabijać nienarodzonych dzieci z powodu choroby czy niepełnosprawności.

Nie, nie ten, co to „Niemcy, Niemcy ponad wszystko”, im wolno. Chodzi o ten ludożerczy przyśpiew raczej niż hymn, gdzie za wzór stawia się dwóch znanych ludobójców, Czarnieckiego i Napoleona, a zamiast dążenia do liberalnego konsensusu promuje się pochwałę nagiej przemocy z użyciem śmiertelnie niebezpiecznych narzędzi! Jakie tam „szablą odbierzemy”?

Pół miliona, milion… a bez kozery powiem, że i dwa – tak, parafrazując słynny dialog z prawdziwego kabaretu „Tey”, można podsumować szczytowanie przeróżnych, spragnionych najmniejszego nawet sukcesu, „dziennikarzy” po marszach, które miały miejsce 4 czerwca w kilku miastach Polski.