Iwona Klimczak -Ludzie honoru

Adam Michnik odebrał doktorat honoris causa Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Senat uczelni uhonorował naczelnego „Gazety Wyborczej” za „za niezłomne propagowanie wartości demokratycznych i humanistycznych w kulturze i polityce polskiej”. Sala powitała Michnika okrzykami: - Hańba! To jest haniebna uroczystość! Miał rację rektor uczelni prof. Michał Śliwa, który powiedział na powitanie, że Michnik jest „symbolem przemian”, jakie dokonały się w Polsce i Polakach w ostatnich dziesięcioleciach. Adam Michnik, co prawda pospołu z Kiszczakiem, Urbanem, Geremkiem i Kuroniem, jest symbolem przemian Okrągłego Stołu, które nie tylko zniszczyły gospodarkę, ale też wyprzedały zagranicę polskie media, zabezpieczyły spokojny byt komunistycznej agenturze i bezpieczeństwo oprawcom z UB i SB. Wreszcie, Adam Michnik jest odpowiedzialny za niszczenie akt bezpieki, uniemożliwienie dekomunizacji i kurs polityczny na „grubą kreskę”. Otoczony marionetkami i pochlebcami, przez wiele lat kontrolował bieg wypadków w Polsce.
Niecały miesiąc temu, troje wykładowców Uniwersytetu Pedagogicznego odcięło się od decyzji senatu uczelni o przyznaniu doktoratu Michnikowi. Prof. Ryszard Kantor, dr hab. Henryka Kramarz oraz dr hab. Józef Misiek wystosowali list otwarty, w którym piszą m.in.: …Należy wyjaśnić, że decyzja przyznania tegoż doktoratu była niezgodna z wolą większości osób obecnych na posiedzeniu Rady Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Pedagogicznego w dniu 9 lipca b.r., na którym wniosek ten został formalnie przegłosowany. Jednakże tylko 36 osób, czyli 46,2 proc., zagłosowało „tak”, a pozostali (42 osoby - 53,8 proc.) albo wyrazili sprzeciw, albo wstrzymali się od głosu lub też oddali głosy nieważne. W czasie dyskusji dwie osoby ustosunkowały się krytycznie do propozycji, uzasadniając swoje stanowisko, ale dalszą dyskusję przerwano. Wniosek o przyznaniu tegoż doktoratu honoris causa zainicjowano „odgórnie”. Najpierw pomysł podsunięto Instytutowi Filozofii i Socjologii, gdzie został odrzucony przez Radę tegoż Instytutu, a potem Instytutowi Politologii, którego Rada go zatwierdziła.(...).
W laudacji na cześć doktora honoris causa dr hab. Janusz Majcherek, który ponoć był motorem całego przedsięwzięcia, nie wspomniał ani słowem o „technikach” głosowania, ujawnił za to, że UP w Krakowie jest pierwszą polską uczelnią, która uhonorowała doktoratem Michnika. Może to znaczyć, że po podpisaniu traktatu lizbońskiego, „ustosunkowany” na europejskich salonach, obwieszony zagranicznymi orderami Michnik znów będzie potrzebny do roboty, do której nadaje się jak nikt. Potrzeba mu tylko jakiegoś doktoratu w Polsce. I padło na uczelnię, w której można wykonać taki numer.
Prof. Henryka Kramarz, z Instytutu Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa powiedziała „Naszej Polsce”: – Nie znam prywatnie pana Michnika, być może jest to sympatyczna osoba, ale sprzeciwiamy się nadawaniu tak wysokiej godności komuś, kto nie ma na swoim koncie żadnych zasług, za jakie przyznaje się doktoraty honoris causa. Ponadto, jest to postać bardzo kontrowersyjna politycznie, a honorowania takiej nie można narzucać pracownikom uczelni mającym skrajnie odmienny światopogląd. (...).
Prof. Józef Misiek dopowiada: – To, co Michnik zrobił przed przemianą ustrojową, jest jak najbardziej pozytywne (...). Jednak jego działalność w ciągu ostatniego dwudziestolecia budzi moje najwyższe oburzenie. Był, na przykład pierwszym lustratorem w Polsce. Pierwszy pomyślał, żeby wejść do archiwów SB, pierwszy użył wiadomości, jakich tam zaczerpnął – np. twierdził, że redakcja „Tygodnika Solidarność” jest naszpikowana ubekami – a potem stał się największym wrogiem lustracji i w dużej mierze przyczynił się do tego, że lustracja nie została przeprowadzona w takim zakresie, jak powinna. Systemowe zło, jakie obecnie ma miejsce w Polsce, w dużej mierze wzięło się właśnie z tamtego zaniechania (...). Nawet jeśli władze UP nie zmienią zdania, to może redaktor Michnik, jeśli ma chociaż tyle honoru, co gen. Kiszczak, to sam się wycofa.
Ale Michnik się nie wycofał, bo nie należy do tej osób, które unoszą się honorem.
Przed uczelnią urządzono pikietę. Manifestanci przynieśli wypisane na kartonach hasła: „Taki doktor z Michnika, jaka z UP wszechnica”, „Zbigniew Herbert o Michniku: »Michnik jest manipulatorem. To człowiek złej woli, oszust intelektualny«”, „Żądamy przyznania tytułu doktora honoris causa Kiszczakowi, człowiekowi honoru”.
Wznoszącego okrzyki protestu, działacza antykomunistycznego Krzysztofa Bzdyla, wyprowadzono z sali. Bzdyl: „Ta decyzja jest haniebna!”, „Hańba!”.
„Symbol przemian”, Adam Michnik zawsze obsesyjnie obawiał się wpływów w Polsce narodowej prawicy. Chciał połączenia liberałów postkomuny i postsolidarnościowych, uznania zasług Jaruzelskiego i Kiszczaka, przyjaznych kontaktów z Urbanem, a przede wszystkim zwalczania wszelkiej postaci lustracji.
Na rękę była mu zasada wyrażona przez Zbigniewa Brzezińskiego, że komuniści powinni podjąć rozmowy z każdym nurtem opozycji, tylko nie z nurtem narodowym. Eliminacja tego nurtu, „prywatyzacja sceny politycznej” i wyniszczanie dziedzictwa polskiego – to były główne zadania michnikowszczyzny i nurtu KOR-owskiego przy Okrągłym Stole. Przyjdzie czas, że odkryte zostaną prawdziwe karty tamtych dni.

Pierwsza publikacja w: Aspekt Polski nr 145/2009

Kardynał Karol Wojtyła „Stoimy w obliczu największej konfrontacji, jaką kiedykolwiek przeżywała ludzkość (...) Stoimy w obliczu ostatecznej konfrontacji między Kościołem i anty-Kościołem, Prawdą i anty-Prawdą, Ewangelią a jej zaprzeczeniem (...) jest to czas próby (...) w pewnym sensie test na dwutysiącletnią kulturę i cywilizację chrześcijańską, z wszystkimi jej konsekwencjami; ludzką godnością, prawami osoby, prawami społeczeństw i narodów”	św. Jan Paweł II do Polaków - Proszę Was o to .... I dlatego - zanim stąd odejdę, proszę was, abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię „Polska", raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością - taką, jaką zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie świętym, - abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili, - abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy.	Modlitwa za Ojczyznę do św. Andrzeja Boboli - Patrona Polski. Święty Andrzeju, Patronie trudnych czasów! Ty krzepiłeś Polaków w czasach wszelkiego zagrożenia. Oddajemy się Tobie pod opiekę. Pomagaj nam wytrwać pośród wszystkich doświadczeń osobistych i społecznych. Wyjednaj nam łaskę Bożego pokoju i jedności, byśmy z rozwagą i ewangeliczną roztropnością umieli dostrzegać i oceniać sprawy własne i sprawy Narodu w świetle Ewangelii Chrystusa.	KATYŃ 1940 - 2010 Przyjmij w Domu swoim Panie tych, którzy tak tragicznie odeszli z tego świata, odejm gorycz oraz utul w żalu rodziny i najbliższych, a nam wszystkim przysporz sił, mądrości, szlachetności serc, pamięci i wytrwałości w obliczu ciężkiego doświadczenia narodu i państwa. Zapraszamy do poznania tekstów, którymi uzupełniamy co jakiś czas ten moduł.
	*więcej ...*	*więcej ...*	*więcej ...*


TAK? czy TAK?
Bez wahań!

Konferencja Historyczna

Video XIII Ogólnop. Konf. KSD

XIII Ogółnopolska Konf. KSD

Bez Boga

Bóg a nauka. Czy Bóg istnieje?

In vitro - NIE!

Pomnik Nienarodzonego Dziecka

Przykazania i grzechy narodowe

Nowości na stronie

Książki naszych autorów

Komunikaty i informacje

Kościół o mediach

Najczęściej przeglądane

Wydarzenia

Autorski przegląd mediów

Pracownia krzywych luster

Publikacje członków OŁ KSD